Surah Al-Anbiya — Aya 111

Ma’anar Kalmomi:

• Fitna: Gwaji ko jarrabawa.
• Mata’a: Jin daɗi ko morewa.
• Ila hin: Har zuwa wani lokaci da aka ƙayyade.

Tafsirin Ayar:

Shi Annabi Muhammad (S.A.W.) yana gaya wa mutane cewa: “Ban sani ba, watakila jinkirin da ake yi muku na azaba, wanda kuke gaggawar nema, gwaji ne a gare ku daga Allah, domin ya gwada imaninku da haƙurinku, kuma yana more muku rayuwa da jin daɗi har zuwa wani lokaci da Allah ya ƙayyade a cikin iliminsa.” Wannan jinkiri ba wai alamar yarda da ku ba ne, a’a, yana iya zama hanyar jawo ku cikin zurfin kuskure da ƙara yawan kafirci, ta yadda azabar ku ta ƙaru kuma ta fi tsanani a lokacin da take zuwa. Shi Annabi bai san lokacin azabar ba, domin wannan ilimin yana wurin Allah ne kaɗai, kuma jinkirin azabar ba ya nufin an bar su ba, amma yana cikin hikimar Allah wanda ya ƙunshi gwaji da morewa har zuwa ƙayyadadden lokaci.

Fa’idodin Darasi:

1. Jinkirin azaba ko wahala ba ya nufin Allah ya manta da aikin mutum ba, domin Allah yana da hikima a cikin dukkan abin da yake yi.
2. Gwaji da jarrabawa suna daga cikin al’adun Allah da ya gudanar da halittunsa, don a bayyana wanda yake biyayya da wanda yake saɓawa.
3. Ya kamata mumini ya yi haƙuri da dogaro ga Allah, kuma kada ya yanke tsammani ga taimakon Allah ko azabarsa, domin ilimin gaibi na wurin Allah ne kaɗai.
4. Wannan ayar tana ƙarfafa muminai su ci gaba da aikin alheri da kuma nisantar zunubai, domin su san cewa duk wani jinkiri na iya zama dama don ƙara kyautatawa, ba don ƙara ɓarna ba.