Surah Al-Anbiya — Aya 58

Ma’anonin Kalmomin:

• جُذَاذًا: guntu-guntu, ƙanana da yawa, ko kuma tarkace.
• كَبِيرًا لَهُمْ: babban gunki nasu (wanda suke girmamawa).
• لَعَلَّهُمْ إِلَيْهِ يَرْجِعُونَ: watakila su koma zuwa gare shi (babban gunki) don su tambaye shi.

Tafsirin Ayar:

Bayan da Ibrahim (A.S.) ya shiga cikin gidan gumaka a lokacin da mutane suka tafi biki, sai ya farfasa dukkan gumakan da suka taru a wurin, ya mayar da su guntu-guntu, sai dai babban gunki nasu ya rage bai farfasa shi ba. Ya bar shi a tsaye domin ya zama hujja a kansu. Da suka dawo suka ga abin da ya faru, sai su tambayi babban gunki: “Wane ne ya aikata wannan?” To, idan ba zai iya magana ba, to hakan zai nuna musu cewa gumakan ba su da amfani, kuma ba su cancanci bauta ba. Ibrahim ya yi haka ne domin ya tabbatar da rashin ikonsu, ya kuma kafa hujja a kansu, don su fahimci cewa bautar waɗannan abubuwa ba da gaskiya ba ce.

Fa’idodin Darasin:

1. Ƙarfin gaskiya da jajircewa wajen yaƙi da bautar gumaka da duk wani abin da ke saɓawa ga tauhidi.
2. Hikima wajen kai wa mutane ga gaskiya, ta hanyar amfani da hankali da dalilai masu ma’ana, ba ta hanyar tashin hankali ba.
3. Nuna cewa waɗanda suke bauta wa wanin Allah ba su da wani iko, don haka bauta wa su ɓata ce.
4. Imani da cewa Allah yana taimakon manzanninsa da masu bi, kuma yana sa makircinsu ya koma a kansu.
5. Koyi da yadda Ibrahim (A.S.) ya dogara ga Allah, kuma bai ji tsoron yawan mutane ba, domin yana da tabbaci cewa Allah yana tare da shi.