Surah Al-Anbiya — Aya 59

Ma’anar Kalmomi:

• آلِهَتِنَا: gumakanmu da muke bauta musu.
• الظَّالِمِينَ: masu ƙetare iyaka, waɗanda suka aikata babban laifi.

Tafsiri:

Bayan da mutanen nan suka dawo daga bukukuwansu, sai suka tarar da gumakansu an farfasa su, an wulakanta su. Sai suka fara tambayar juna cikin mamaki da fushi: “Wane ne ya aikata wannan a kan gumakanmu? Lalle ne shi, wanda ya aikata wannan, yana daga cikin azzalumai, domin ya ƙetare iyaka ta hanyar wulakanta abubuwan da suke girmamawa da kuma tsarkakewa.” Sun yi wannan magana ne ba tare da sanin cewa Ibrahim ne ya aikata ba, amma sun san cewa wanda ya aikata haka ya aikata babban abu mai girman gaske a gare su.

Fa’idodi:

1. Wannan ayar tana nuna mana cewa shirka da bautar gumaka suna cikin jahilci da ɓata, domin waɗannan mutane suna girmama abubuwa da ba su iya tsira da kansu ba, balle su amfana ko cutar da wasu.
2. Tana nuna mana jajircewar Ibrahim a kan haƙƙin Allah, inda bai ji tsoron mutane ba wajen farfasa gumakansu, don ya tabbatar da ɓatancin abin da suke bautawa.
3. Tana koya mana cewa musulmi ya kamata ya kasance mai ƙarfin hali wajen bayyana gaskiya, ko da yake za su fuskanci adawa da fushi daga mutane.
4. Tana tunatar da mu cewa wanda ya aikata zalunci ko ƙetare iyaka, lalle zai fuskanci sakamakon aikinsa, kuma Allah yana lura da dukan ayyukan bayinsa.