Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 74

Macnaha Erayada:

• حُكْمًا: Xikmad iyo garsoorid ku dhaxal karta dadka.
• الْخَبَائِثَ: Xumaanta iyo falalka wasakhda ah, sida sinada iyo kuwa kale oo caasiyo ah.
• قَوْمَ سَوْءٍ: Dad xun oo sharkeeda ku dheehan yahay.
• فَاسِقِينَ: Ka baxay daacadda Ilaahay oo caasiyiilay.

Tafsiirka Aayadda:

Ilaahay wuxuu sheegayaa inuu siiyey Nabiga Luud (CS) xikmad iyo garsoorid, iyo cilmiga diinta iyo xukunka. Wuxuuna ka koriyey magaaladii "Saduum" ee ay dadkeedu ahaayeen kuwo sameeya xumaanta iyo falalka wasakhda ah, sida sinada ragga iyo kuwa kale oo xun. Ilaahay wuxuu u badbaadiyey Luud (CS) caddibaaddii ku timid dadkaas, maxaa yeelay waxay ahaayeen dad xun oo ka baxay daacadda Eebbe, isla markaana ku madax adaystay caasiyada. Magaaladaas dadkeedu waxay ahaayeen kuwo ku caan baxay xumaanta, isla markaana ay ku kala tagayeen jidka, sidaas darteed Ilaahay wuxuu ku ciqaabay caddibaad daran.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo Aayadda:

1. Waa in dadku ka fogaadaan xumaanta iyo falalka wasakhda ah, maxaa yeelay Ilaahay waa kuwa ciqaaba dadka ku madax adaysta caasiyada.
2. Nabiyada Ilaahay waa kuwa la badbaadiyo caddibaadda, sida Luud (CS) oo Ilaahay ka koriyey magaalada xun, taasoo muujinaysa in Ilaahay u gargaaro addoomadiisa runta ah.
3. Cilmiga iyo xikmadda waa niqmo Ilaahay, wuxuuna siiyaa ciddii uu doono, sida uu u siiyey Luud (CS), taasoo ku boorrinaysa dadka inay doonaan cilmiga iyo xikmadda.
4. Magaalada ama bulshada ay ku faafto xumaantu waxay leedahay cawaaqib xun, sida caddibaadda ku timid dadkii Saduum, taasoo u digi karta bulshooyinka inay iska ilaaliyaan xumaanta.