Surah Al-Anbiya — Aya 74

Ma'anar Kalmomi:

• "Ḥukman": yin hukunci tsakanin mutane da gaskiya, da kuma fahimtar addini.
• "ʿIlman": ilimin addini da sanin abin da ya dace ga Annabawa.
• "Al-Khabāʾith": munanan ayyuka, kamar yin luwadi da kuma yanke hanya.
• "Qawma Sawʾ": mutanen da suka munana, marasa alheri.
• "Fāsiqīn": masu fita daga ɗa'a ga Allah.

Fassarar Aya:

A cikin wannan aya, Allah yana ba da labarin Annabi Luɗu (Lut) alayhis-salatu was-salam, wanda ya ba shi hukunci na gaskiya tsakanin mutane, da kuma ilimi mai zurfi na addini. Ya kuɓutar da shi daga mutanen garin Sadum, waɗanda suka shahara da aikata munanan ayyuka, musamman yin luwadi da kuma cutar da matafiya. Waɗannan mutane sun kasance munanan mutane, masu fita daga ɗa'a ga Allah, saboda haka Allah ya halaka su da azaba mai tsanani, amma ya ceci Luɗu da waɗanda suka yi imani da shi.

Fahimtar da Fa'idodi:

1. Allah yana ba da lada ga annabawa da salihai, kuma yana taimaka musu a lokacin wahala.
2. Yin hukunci da gaskiya da kuma neman ilimi abu ne mai daraja a wurin Allah.
3. Aikin luwadi da sauran munanan ayyuka abubuwa ne da suka fusata Allah, kuma al'ummar da ta aikata su ba tare da tuba ba za su gamu da azaba.
4. Wannan aya tana ƙarfafa muminai su nisanta daga munanan ayyuka, su bi hanyar Allah, domin Allah yana ceton masu bi da suka yi imani da shi.
5. Imani da Allah da kuma bin umarninsa shine hanyar tsira a duniya da lahira.