Suurah Al-Anbiyaa — Aayad 75

Macnaha Erayada:

• Raxmadda (الرحمة): waa naxariista Ilaahay, oo ah inuu ku dhex yeelo dadka uu u naxariisto, kuna nabadgeliyo balaayada iyo caddibaadda.

Tafsiirka:

Allaah Subxaanahu watacaalaa wuxuu sheegayaa inuu nabi Luudh (nabigu) geliyey naxariistiisa, isagoo ka nabadgeliyey caddibaaddii ku dhacday qoomkiisii xunxumaa. Tani waa naxariis gaar ah oo uu siiyey, ka dib markii uu ku adkaystay cibaadada oo uu ka dheeraystay xumaanta qoomkiisa. Allaah wuxuu ku yiri: "Waxaanu ku dhex yeellay naxariistanne," taasoo ah inuu ka dhigay mid ka mid ah kuwa ay gaadhay naxariistiisa, isagoo ka badbaadiyey halaagii ku dhacay kuwa kale. Kadibna wuxuu sheegay sababta: "Waxaa uu ka mid ahaa kuwa suubban" — kuwa ku camal falaa amarka Allaah, kana fogaada waxa uu ka reebay, una hogaansamaa isaga oo toosan.

Faa'iidooyin laga qaato aayadda:

1. Naxariista Allaah waa mid weyn oo gaadhi karta addoommadiisa suubban, gaar ahaan kuwa ku adkaysta cibaadada marka ay ku xun tahay bulshadoodu.
2. Samirka iyo dulqaadka ee nabiyada ay ku yeesheen xumaanta qoomkooda waa sabab ay ku gaadhaan naxariista Allaah, taasoo inoo muujinaysa in runta lagu adkaysto xitaa haddii ay dadku ka soo horjeedaan.
3. Allaah wuxuu ku dhex yeelaa addoonkiisa naxariistiisa marka uu ka mid noqdo kuwa suubban, taasoo inoo tusinaysa in suubbanimadu tahay sababta ugu weyn ee naxariista Ilaahay lagu helo.
4. Aayadani waxay inoo xoojinaysaa in Allaah uu ka badbaadiyo addoommadiisa suubban balaayada iyo caddibaadda, sida uu u badbaadiyey nabi Luudh, taasoo inoo siinaysa rajo iyo kalsooni ku aaddan Ilaahay.