Surat Al-Hajj — Ayat 69

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• يَحْكُمُ (yahkumu): menehi putusan utawa katetepan kanthi adil.
• يَوْمَ الْقِيَامَةِ (yaumal qiyāmah): dina tangine wong mati saka kubur kanggo diadili.
• تَخْتَلِفُونَ (takhtalifūna): padha ora sarujuk, padha beda panemu.

2) Tegese ayat:

Ing dina kiyamat, Allah bakal menehi putusan antarané para kawulané, yaiku wong mukmin lan wong kafir, bab apa kang padha dipasulayani ing donya, yaiku bab agama. Ing donya, wong-wong padha beda-beda panemu lan padha padu bab bebener agama; ana kang percaya marang Allah lan ana kang maido. Nanging ing dina kiyamat, kabeh padha bakal ngerti sapa kang bener lan sapa kang luput, amarga Allah kang Maha Adil bakal menehi katetepan kang ora bisa dibantah maneh. Sing padha maido kanthi gumedhe lan ngeyel ora gelem nampa bebener, bakal ngerti kaluputané; lan sing padha iman lan sabar, bakal ngerti kabenerané.

3) Piwulang lan paédah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yèn kabeh pasulayan bab agama lan bebener iku bakal diputus déning Allah ing dina kiyamat. Mula, kita ora perlu kuwatir banget marang wong-wong kang maido lan ngeyel; cukup kita tetep iman lan sabar.
• Iki nuduhake yèn Gusti Allah iku Maha Adil lan Maha Ngerti. Ora ana siji-sijia prakara kang luput saka pangawasané. Dadi, kita bisa tentrem ati amarga ngerti yèn bebener mesthi bakal katon.
• Ayat iki uga ngajak kita supaya ora padu kanthi gumedhe lan ngeyel, nanging padha ngupaya ngerti bebener kanthi ati kang mbukak. Iki dadi dalan kanggo nyedhaki Islam lan Al-Qur'an, amarga agama iki mulangake keadilan, kesabaran, lan tawakal marang putusané Allah.
• Kanthi ngerti yèn dina kiyamat iku mesthi teka, kita dadi luwih semangat nindakake kabecikan lan nyingkiri piala, supaya ing dina iku kita kalebu wong kang menang lan begja.