ซูเราะฮฺ อัล-มุอ์มินูน — อายะฮฺ 107

คำอธิบายคำศัพท์:

• أَخْرِجْنَا مِنْهَا = ขอพระองค์ทรงนำพวกเราออกจากนรก
• فَإِنْ عُدْنَا = หากเรากลับไป (สู่การหลงผิดและความชั่ว)
• فَإِنَّا ظَالِمُونَ = แท้จริงเราเป็นผู้อธรรม (ต่อตัวเราเอง)

การตีความหมายของอายะฮ์:

บรรดาผู้ที่อยู่ในนรกได้วิงวอนต่อพระเจ้าของพวกเขาว่า "โอ้พระเจ้าของเรา ขอพระองค์ทรงนำพวกเราออกจากนรกนี้ด้วยเถิด หากพวกเรากลับไปสู่การหลงผิดและปฏิเสธศรัทธาอีกครั้ง แท้จริงพวกเราก็เป็นผู้อธรรมต่อตัวเราเองอย่างแน่นอน และสมควรได้รับการลงโทษ" คำพูดนี้เป็นการยอมรับความผิดของพวกเขา และแสดงถึงความสำนึกว่าการลงโทษที่พวกเขาได้รับนั้นยุติธรรมแล้ว เพราะพวกเขาเคยได้รับโอกาสในโลกดุนยาแต่กลับปฏิเสธและดื้อรั้น

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การวิงวอนขออภัยโทษจากอัลลอฮ์เป็นหนทางแห่งความรอด แม้แต่ในยามที่ตกอยู่ในสภาพที่เลวร้ายที่สุด การกลับใจก็ยังเป็นที่หวังได้
2. การยอมรับความผิดและไม่แก้ตัวเป็นคุณธรรมที่อัลลอฮ์ทรงรัก ผู้ที่สารภาพบาปของตนด้วยความจริงใจย่อมได้รับการอภัยจากพระองค์
3. โลกนี้คือโอกาสทองสำหรับการกลับตัวกลับใจ เมื่อความตายมาถึงหรือเมื่ออยู่ในปรโลกแล้ว โอกาสนั้นก็จะหมดลง ดังนั้นเราควรใช้ชีวิตในโลกนี้เพื่อแสวงหาความโปรดปรานจากอัลลอฮ์
4. การอธรรมต่อตนเองคือการที่มนุษย์ฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮ์ ทั้งที่พระองค์ทรงประทานความเมตตาและคำแนะนำแก่เรา การตระหนักถึงความผิดของตนเองเป็นก้าวแรกสู่การกลับใจอย่างแท้จริง