සූරා අල්-මුමිනුන් — ආයාත් 107

වදන්හි අර්ථ:

• رَبَّنَا – අපගේ පරමාධිපතියාණනි
• أَخْرِجْنَا – අපව පිටතට ගෙන අපව මුදවා ගනු මැනව
• مِنْهَا – එයින් (නිරයෙන්)
• فَإِنْ عُدْنَا – එසේ නම් අපි නැවත (පෙර තත්ත්වයට) පැමිණියොත්
• فَإِنَّا ظَالِمُونَ – එවිට අපි නියත වශයෙන්ම අපටම අපරාධ කළවුන් වන්නෙමු

අර්ථ විවරණය:

නිරයේ වැසියන් වන පාපිෂ්ඨයින්, ඔවුන් අත්විඳින දරුණු දඬුවම්වල බරපතලකම හේතුවෙන්, තම පරමාධිපති වන අල්ලාහ්ට මෙසේ ආයාචනා කරති: "අපගේ පරමාධිපතියාණනි! අපව මෙම නිරයෙන් පිටතට ගෙන අපව මුදවා ගනු මැනව. අපව නැවත ලෝකයට යවනු මැනව. එසේ කළහොත්, අපි නැවත ඔබට අකීකරු වී, පෙර පැවති අවිශ්වාසය හා මුළාව වෙත ආපසු ගියොත්, එවිට අපි අපගේම ආත්මයන්ට අපරාධ කළවුන් වන්නෙමු. එවිට අපට කිසිදු නිදහසට කරුණක් හෝ චෝදනාවක් ඉදිරිපත් කිරීමට නොහැකි වනු ඇත. මන්ද යත්, අපට ලබා දුන් අවස්ථාවෙන් පසුවද අප එම මාර්ගයම තෝරා ගත්තෙමු. එබැවින් අපගේ දඬුවම සාධාරණ වනු ඇත."

මෙම ආයාචනය ඔවුන්ගේ දුක්ඛිත තත්ත්වය හා බලාපොරොත්තු සුන්වීම පිළිබිඹු කරයි. ඔවුන් ලෝකයේදී ප්රතික්ෂේප කළ දේම, එනම් අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාව, දැන් ඔවුන් ඉල්ලා සිටිති. නමුත් ඔවුන්ගේ මෙම ඉල්ලීම ප්රතික්ෂේප වනු ඇත. මන්ද යත්, ඔවුන්ට ලෝකයේදී අවස්ථාව ලැබී තිබූ අතර, ඔවුන් එය අපතේ යැවූ බැවිනි.

උගත හැකි පාඩම්:

1. අල්ලාහ්ගේ දඬුවම සැබෑ වන අතර, එයින් ගැලවීමට ඇති එකම මාර්ගය මෙලොවදීම ඔහුට අවනත වීමයි. අවසන් මොහොතේදී කරන පසුතැවීම ප්රයෝජනවත් නොවේ.
2. අල්ලාහ්ගේ දයාව හා කරුණාව මෙලොවදී අපට ලැබී ඇති අතර, එය අප අගය කළ යුතුය. අපට ලැබී ඇති මෙම ජීවිතය හා අවස්ථාව අපරාදේ නොදැමිය යුතුය.
3. පසුතැවීම හා සමාව ඉල්ලීම සඳහා නියම කාලය මෙලොව ජීවිතයයි. මරණයෙන් පසු හෝ පරලොවදී කරන ආයාචනාවලින් කිසිදු ප්රයෝජනයක් නැත.
4. අපගේ ක්රියාවන්ගේ ප්රතිඵල අප විසින්ම දැරිය යුතුය. යහපත කරන්නේ නම් එය අපටම හිතකර වන අතර, අයහපත කරන්නේ නම් එයද අපටම අහිතකර වේ.
5. අල්ලාහ් සාධාරණයේ උත්තමයාණන් වන අතර, ඔහු කිසිවෙකුට අපරාධ නොකරයි. අපට ලැබෙන සෑම දඬුවමක්ම අපගේම ක්රියාවන්ගේ ප්රතිඵලයකි.