سوره مؤمنون — آیه 50

معانی کلمات:

• رَبْوَةٍ: زمین مرتفع و بلندی.
• قَرَارٍ: زمین هموار و مستقر که ساکنانش در آن آرامش یابند.
• مَعِینٍ: آب جاری و روان که دیده میشود.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به یکی دیگر از نشانههای قدرت بیپایان خود اشاره میکند و میفرماید: ما عیسی پسر مریم و مادرش مریم را نشانهای بر قدرت خویش قرار دادیم؛ چرا که عیسی را بدون پدر آفریدیم و مریم را برگزیدیم تا این معجزه بزرگ در دامان او پدید آید. این دو، نشانهای روشن برای جهانیان بودند که خداوند قادر است هر کاری را انجام دهد و از هیچ چیز ناتوان نیست.

سپس خداوند میفرماید: ما آن دو را به سرزمینی مرتفع و بلند پناه دادیم؛ جایی که زمین آن هموار و آرام بود و برای زندگی و استقرار مناسب، و در آنجا آبی جاری و روان وجود داشت که نیازهای آنان را برآورده میکرد. این مکان امن و پربرکت، پناهگاهی برای مریم و فرزندش بود تا در آرامش و دور از آزار قوم خود، زندگی کنند و این نشانه الهی را به جهانیان برسانند.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند برای بندگان برگزیده خود، راههای نجات و آرامش را فراهم میکند و آنان را در سختترین شرایط تنها نمیگذارد.
• قدرت خداوند فراتر از قوانین عادی طبیعت است؛ همانگونه که عیسی را بدون پدر آفرید، میتواند هر کار خارقالعادهای انجام دهد. پس نباید به اسباب ظاهری محدود شد و باید به قدرت بیپایان خداوند اعتماد کرد.
• پناه دادن خداوند به مریم و عیسی در سرزمینی مرتفع با آب جاری، یادآور این است که خداوند برای بندگان مؤمن خود، بهترین مکانها و آرامشها را فراهم میکند و آنان را از سختیها نجات میدهد.
• این آیه انسان را به توکل بر خدا و امیدواری به رحمت او دعوت میکند؛ چرا که خداوند همیشه راهگشای بندگان صبور و مطیع خود است.