සූරා අෂ්-ෂුආරා — ආයාත් 129

වචනාර්ථ:

* مَصَانِعَ – ශක්තිමත් බලකොටු, මාලිගා, ජලාශ හෝ උස් ගොඩනැගිලි (මෙහි අදහස ශක්තිමත් බලකොටු සහ මාලිගා යන්නයි).

* لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ – ඔබ සදාකාලිකව ජීවත් වන්නාක් මෙන් (මරණය නොපැමිණෙන්නාක් මෙන්).

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතය ආද් සමූහයා පිළිබඳවය. ඔවුහු උස් කඳු මුදුන්වල සහ ගමන් මාර්ගවල සෙල්ලම් සඳහා උස් ගොඩනැගිලි ද, ශක්තිමත් බලකොටු සහ මාලිගා ද ඉදිකරමින් සිටියහ. ඔවුන් එසේ කළේ ඔවුන් මෙලොව සදාකාලිකව ජීවත් වන්නාක් මෙන්, මරණය කිසිදා නොපැමිණෙන්නාක් මෙනි. එනම්, ඔවුන්ගේ මෙම ක්රියාව පෙන්නුම් කළේ ඔවුන් මරණින් පසු ජීවිතය හෝ ප්රතිඵල ගැන කිසිදු විශ්වාසයක් නොතිබූ බවය. ඔවුන් ලෞකික ජීවිතයේ සුඛෝපභෝගීත්වය සහ ස්ථාවරත්වය පමණක් අරමුණු කරගෙන කටයුතු කළහ. ඔවුන්ගේ නබි හූද් (සල්ලල්ලාහු අලයිහි වසල්ලම්) ඔවුන්ට මෙය අනුශාසනා කළේ, ඔවුන්ගේ මෙම නිෂ්ඵල ක්රියා සහ අහංකාරකම අත්හැර දෙවියන්ට යටත් වන ලෙසටය. මන්ද, මෙලොව කිසිවෙකුටත් සදාකාලික නොවන අතර, සැබෑ ස්ථාවර ජීවිතය පරලොවදී පමණි.

උපදේශාත්මක පාඩම්:

1. මෙලොව ජීවිතය අනිත්යය. කෙතරම් ශක්තිමත් ගොඩනැගිලි ඉදි කළත්, කෙතරම් සුඛෝපභෝගී ජීවිතයක් ගත කළත්, මරණය නියතය. එබැවින් මෙලොව සදාකාලික යැයි සිතා නිෂ්ඵල දේවල නිරත වීම මෝඩකමකි.
2. අල්ලාහ් (සුබ්හානහු ව තආලා) අපට ලබා දී ඇති ධනය, ශක්තිය සහ හැකියාවන් යහපත් කටයුතු සඳහා යොදා ගත යුතුය. අහංකාරය සහ අනුන් පහත් කොට සැලකීම සඳහා නොවේ.
3. සැබෑ සාර්ථකත්වය ඇත්තේ පරලොව ජීවිතය සාර්ථක කර ගැනීමෙනි. ඒ සඳහා අප මෙලොවදී යහපත් ක්රියා කළ යුතු අතර, අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම අනුගමනය කළ යුතුය.
4. ආඩම්බරය සහ අහංකාරය මිනිසාව විනාශයට පත් කරයි. ආද් සමූහයාගේ ඉරණම අපට මෙයට කදිම සාක්ෂියකි. එබැවින් අප නිහතමානීව අල්ලාහ්ට යටත් විය යුතුය.
5. ඉස්ලාමය අපට උගන්වන්නේ මෙලොවදී යහපත් ලෙස ජීවත් වන අතරම, පරලොව සාර්ථකත්වය ද අරමුණු කරගත යුතු බවය. දෙලොව සමතුලිතතාවය ඉස්ලාමීය ජීවන මාර්ගයේ මූලික ඉගැන්වීමකි.