Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 129

Macnada Erayada:

• Masaani’ (مَصَانِعَ): Waxaa laga jeedaa dhismayaal adag oo sida qalcado iyo daaro loo dhiso, ama waxaa kaloo la sheegay inay tahay biyo-xireenno lagu kaydiyo biyaha dhulka hoostiisa.
• Lacallakum takhluduun (لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ): Waxay la macno tahay "waxaad u maleyneysaan inaad ku waari doontaan adduunka oo aydaan dhimanayn".

Tafsiirka:

Haddii ay tahay qoomkii Caad ee Nabi Huud (CS), waxaa lagu eedaynayaa inay dhistaan dhismayaal waaweyn oo adag, sida qalcado iyo daaro sare, iyagoo u maleynaya inay ku waarayaan adduunka oo aysan dhiman doonin. Waxayse halmaameen in geeridu tahay run aan laga baxsan karin, oo qof kastaa dhadhamin doono dhimashada, haddii uu dhismo adag ama meel sare joogo. Dhismayaashoodaas waxay ahaayeen kuwo aan faa'iido diiniyad iyo duniyaba u lahayn, waxayna ku mashquuleen iyagoo ka tagay cibaadada Eebbe.

Faa'iidooyin laga qaadan karo aayaddan:

1. Adduunku waa guri ku meel gaar ah, mana aha meel lagu waarayo; sidaas darteed waa in aanan ku mashquulin dhismayaal iyo qurxin, ee waxaan diyaar garoobaynaa aakhiro.
2. Naftu waxay u janjeedhaa inay rabto waarid, laakiin xaqiiqdu waa geeri; waa in aan xusuusannaa dhimashada oo aan u camal falnaa si fiican.
3. Islaamku wuxuu nagu barayaa dhexdhexaadnimo iyo ka fogaanshaha xadgudubka iyo isla-weynida, wuxuuna nagu farayaa in aan dhulka ku dhisno wax anfaca ah, ee aanan u dhisin faan iyo isla-weyni.