Surah Ash-Shu'ara — Aya 129

Ma’anonin Kalmomin:

"مَصَانِعَ" na nufin ƙagagu, gidaje masu ƙarfi, ko kuma wuraren ajiyar ruwa da aka gina a ƙarƙashin ƙasa. "لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ" ana nufin: kuna yin waɗannan abubuwan ne kamar ba za ku mutu ba, kuma za ku dawwama a duniya har abada.

Tafsirin Ayar:

A cikin wannan ayar, Allah yana kankantar da mutanen ƙabilar Adawa waɗanda suka kasance masu ƙarfi da arziki. Suna gina manyan gidaje da ƙagagu masu tsayi a kan tuddai da wurare masu ɗagawa, suna kuma gina rijiyoyin ruwa da suke ƙarƙashin ƙasa. Suna yin haka ne da tunanin cewa ba za su taɓa mutuwa ba, kuma za su dawwama a cikin waɗannan gine-gine har abada. Wannan aiki nuna girman kai ne da mantuwa da lahira, domin suna zaton duniya ita ce mafaka ta ƙarshe. Allah yana musu kashedi cewa wannan tunani ba daidai ba ne, domin mutuwa gaskiya ce da ba za ta iya gujewa ba, kuma duk abin da suka gina zai lalace, su kuma za su bar dukiyarsu a baya.

Fa’idodin Darasi:

1. Wannan ayar tana tunatar da mu cewa rayuwar duniya ba ta dawwama, kuma duk wani abin da mutum ya gina a cikinta zai ƙare.
2. Bai kamata mu shagaltu da gina gidaje da tara dukiya har mu manta da aikin ibada da shirye-shiryen lahira ba.
3. Ƙarfi da arziki bai kamata su sa mutum ya yi girman kai ba, domin Allah ne Mai ba da duk abin da muke da shi, kuma zai iya ƙwacewa a kowane lokaci.
4. Muna bukatar mu yi aiki don lahira kamar yadda muke aiki don duniya, domin lahira ita ce mafaka ta dawwama, alhali kuwa duniya ba ta da wani darajar idan aka kwatanta da ita.
5. Wannan kuma yana nuna mana cewa Musulunci yana koya mana tawali’u da yin amfani da ni’imomin Allah a hanyar da take faranta masa rai, ba don nuna girman kai da cin zarafin wasu ba.