Surat Asy-Syu'ara — Ayat 148

1. Tembung-tembung sing perlu dimangerteni:

• زُرُوعٍ (zurū'in): tetanduran utawa palawija.
• نَخْلٍ (nakhlin): wit kurma.
• طَلْعُهَا (ṭal'uhā): kembang utawa woh sing isih enom, wiwitan metune woh.
• هَضِيمٌ (haḍīm): alus, lembut, lan mateng.

1. Tafsir ayat:

Ing ayat iki, Allah SWT nyritakake bab nikmat-nikmat sing diparingake marang para umate Nabi Saleh, yaiku tetanduran lan palawija sing akeh, uga wit kurma sing kembang utawa wohe isih enom katon alus lan lembut, sarta mateng. Kabeh iku minangka tandha kekuwasan lan kamurahaning Allah marang manungsa. Dheweke diparingi urip kepenak, panganan sing cukup, lan tetanduran sing subur. Nanging, kabeh iku mau ora kena dilalekake, amarga kabeh iku mung sementara lan bakal entek. Mula, manungsa kudu syukur lan eling marang Allah sing paring nikmat.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake awake dhewe supaya tansah syukur marang nikmat sing diparingake Allah, apa wae wujude.
• Nikmat donya iku mung sementara, mula aja nganti kita kesengsem lan lali marang akhirat.
• Kabeh tetanduran lan woh-wohan sing alus lan mateng iku bukti kekuwasan Allah, mula kita kudu tambah iman lan taqwa.
• Islam mulangake supaya kita ngerti lan ngrumat lingkungan, amarga kabeh iku titipan saka Allah.
• Kanthi ngerti nikmat-nikmat iki, kita dadi luwih tresna marang Islam lan Al-Qur'an, amarga kabeh iku tuntunan urip sing kebak berkah.