Аш-Шуара сүресі — Аят 148

1. Сөздердің мағынасы:

• زُرُوعٍ — егістіктер, дәнді дақылдар.
• نَخْلٍ — құрма ағаштары.
• طَلْعُهَا — оның (құрма ағашының) жемісінің алғашқы шыға бастаған кезеңі, яғни гүл шоғыры мен жас жеміс.
• هَضِيمٌ — жұмсақ, нәзік, пісіп-жетілген, дәмді.

1. Тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта адамдарға берілген игіліктерді еске салады. Ол оларды егістік алқаптармен, бақтармен және құрма ағаштарымен қамтамасыз етті. Бұл құрма ағаштарының жемісі — гүл шоғырынан бастап пісіп-жетілгенге дейін — өте жұмсақ, нәзік әрі тәтті. Бұл аят Алланың адамдарға деген шексіз мейірімі мен жомарттығын көрсетеді: Ол оларға тек қажеттіліктерін өтейтін нәрселерді ғана емес, сонымен қатар ләззат алатын, рахаттанатын түрлі-түрлі нығметтерді де берді. Егістіктер мен құрма бақтары — сол кездегі адамдар үшін ең басты байлық пен тұрақтылық көзі болған. Алла оларға осының бәрін беріп, оларды бақытты, молшылықта өмір сүргізді. Бірақ бұл нығметтердің барлығы — Алланың сынағы да: адам оларға шүкір етуі керек, мақтанбауы, Алланы ұмытпауы тиіс.

1. Пайдалы қорытындылар:

• Алла Тағала адамдарға берген әрбір нығмет — Оның мейірімі мен жомарттығының белгісі. Біз осы нығметтерді көріп, Аллаға шүкір етуіміз керек.
• Құрма ағашы мен егістіктер сияқты табиғат байлықтары — Алланың адамзатқа деген қамқорлығының дәлелі. Бұл бізді Исламға жақындататын, Алланың рақымын сезіндіретін нығметтер.
• Нығметтерге мақтанып, тәкаппарлық таныту — адамды адасушылыққа апарады. Керісінше, шүкіршілік пен қанағат — бақыттың кілті.
• Құран Кәрім табиғатты, жемістерді, егістіктерді мысалға келтіре отырып, адамды ойлануға, Алланың құдіретін мойындауға шақырады. Бұл — Исламның қарапайым әрі терең даналығы.