சூரா அஷ்-ஷுஅரா — வசனம் 148

சொற்பொருள்:

• زُرُوعٍ: விளைச்சல்கள், பயிர்கள்.
• نَخْلٍ: பேரீச்ச மரங்கள்.
• طَلْعُهَا: பேரீச்ச மரத்தின் கனி முதன்முதலில் வெளிவரும் பூந்துணர் (மகரந்தக் குலை).
• هَضِيمٌ: மென்மையானது, இளக்கமானது, நன்கு பழுத்தது.

விளக்கம்:

இறைவன் தன் தூதர் ஷுஐப் (அலைஹிஸ்ஸலாம்) அவர்களின் சமூகத்தினருக்கு அளித்த அருட்கொடைகளை நினைவூட்டுகிறான். அவர்கள் தோட்டங்கள், ஊற்றுகள், விளைச்சல்கள், மற்றும் பேரீச்ச மரங்களுக்கு மத்தியில் வாழ்ந்து கொண்டிருந்தனர். அந்தப் பேரீச்ச மரங்களின் கனி முதன்முதலில் வெளிவரும் பூந்துணர் மென்மையாகவும், இளக்கமாகவும், நன்கு பழுத்தும் காணப்பட்டது. இத்தகைய ஏராளமான அருட்கொடைகளுக்கு நன்றி செலுத்தாமல், அவர்கள் இறைவனுக்கு இணை கற்பித்து, தீமை செய்து கொண்டிருந்தனர். இவ்வாறு அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட செல்வங்களும் வசதிகளும் அவர்களை இறைவனிடமிருந்து திசை திருப்பிவிடக் கூடாது என்பதையும், இவை அனைத்தும் நிலையற்றவை என்பதையும் இறைவன் சுட்டிக்காட்டுகிறான்.

பயன்கள்:

• இறைவன் வழங்கிய அருட்கொடைகள் மனிதனின் சோதனையாகும்; அவற்றைக் கண்டு செருக்கடையாமல் நன்றி செலுத்த வேண்டும்.
• இயற்கை வளங்களும் விவசாயச் செழிப்பும் இறைவனின் அருளின் அடையாளங்களாகும்; அவற்றைப் பயன்படுத்தி நன்மை செய்ய வேண்டும்.
• உலக வாழ்க்கையின் இன்பங்கள் நிலையற்றவை; மறுமை வாழ்க்கையை நோக்கியே நாம் செயல்பட வேண்டும்.
• இறைவனின் கொடைகளை அனுபவித்தும் அவனுக்கு மாறு செய்வது பெரும் அநீதியாகும்; அது அழிவைத் தேடித்தரும்.