سورت شعراء — آیت 165

د کلمو معناګانې:

• أَتَأْتُونَ: ایا تاسو (د بدکارۍ لپاره) ورځئ؟
• الذُّكْرَانَ: نرینه (سړي) — دلته مراد له هغو سره بدکاري کول دي.
• مِنَ الْعَالَمِينَ: له ټولو خلکو (بني آدم) څخه.

د آیت تفسیر:

حضرت لوط علیه السلام خپل قوم ته په نکوهش او تعجب سره وویل: ایا تاسو د ټولو نړیوالو (خلکو) له مینځه نرینهو ته ورځئ؟! یعنې تاسو د ښځو پر ځای له سړیو سره بدکاري کوئ، په داسې حال کې چې الله تعالی تاسو ته ښځې حلالې کړې دي. دا کار د فطرت خلاف، د عقل خلاف او د الله تعالی له حکم څخه سرغړونه ده. تاسو هغه څه پریږدئ چې الله مو پرې حلال کړي یاست (یعنې له خپلو ښځو سره له نکاح او تناسل څخه خوند اخیستل) او هغه څه ته مخه کوئ چې الله حرام کړي دي. دا عمل د انسانیت له مقام څخه ښکته کېدل او د حیواناتو په کچه کېدل دي.

فایدې:

1. دا آیت مونږ ته د فطرت د پاکوالي اهمیت ښیي — الله تعالی هر انسان ته د ښځې او نر ترمنځ اړیکه حلاله کړې ده، او هر څه چې له دې فطرت څخه بهر وي، د الله له رحمت او لارښوونې څخه لرې دي.
2. مونږ زده کوو چې د اسلام دین د اخلاقو او پاکۍ ساتونکی دی، او مسلمان باید له هر ډول ناپاکۍ او حرام کار څخه ځان وساتي.
3. دا آیت د حضرت لوط علیه السلام د جرئت او د حق د بیانولو ښودنه کوي — هغه خپل قوم ته په واضحه توګه د دوی د بدکارۍ خبره وکړه، که څه هم پوهېده چې دوی به یې مخالفت کوي. مونږ هم باید د حق خبره وکړو که څه هم ستونزمنه وي.
4. دا آیت مونږ ته د الله تعالی د رحمت یادونه کوي چې مونږ ته یې حلالې لارې ښودلې دي، او که مونږ د هغه په امر عمل وکړو، نو د دنیا او آخرت په سعادت به بریالي شو.