Surah Ash-Shu'ara — Aya 165

Ma'anar Kalmomi:

• "Ata'tūna": Kuna zuwa (kuna saduwa da jima'i)
• "Adh-Dhukrān": Maza
• "Min al-'Ālamīn": Daga cikin mutane (halittu)

Tafsiri:

Annabi Lutu (A.S.) ya yi wa mutanensa tambaya mai nuna ƙin yarda da abin da suke aikatawa na babban laifi, yana cewa: "Shin kuna saduwa da maza daga cikin mutane ne kawai, kuna barin mata waɗanda Allah ya halicce su domin jin daɗinku da samun zuriya?" Wannan aiki babban alfasha ne da ya ƙetare iyakar abin da Allah ya halatta, domin sun bar halal zuwa haram. Suna zuwa ga maza a wajen saduwa (lubda), alhali kuwa Allah ya halicci mata domin su, kuma yana da yawa a cikin mutane. Wannan laifi ne da babu wata al'umma da ta yi shi a gabaninsu, kuma yana nuna girman ƙetare haddi da rashin kunya.

Fa'idodi:

1. Wannan aiki (lubda) babban laifi ne da Allah ya hana shi, kuma yana lalata al'umma da kuma jikin mutum.
2. Musulmi ya kamata ya bi abin da Allah ya halatta kawai, kuma ya nisanci duk wani abu da ya haramta, domin hakan shine hanyar samun tsira a duniya da la'ira.
3. Neman jin daɗi ta hanyar da Allah ya halatta yana kawo albarka da kwanciyar hankali, yayin da bin son zuciya a cikin haram yana kawo ɓarna da azaba.
4. Wannan labari yana nuna cewa Allah yana taimakon annabawa da masu gaskiya, kuma yana azabtar da masu laifi idan suka ci gaba da yin abin da ya haramta.