Surat Asy-Syu'ara — Ayat 180

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• أَجْرٍ (ajrin): pituwas, opah, utawa balesan.
• أَسْأَلُكُمْ (as'alukum): aku njaluk marang kowe.
• رَبِّ الْعَالَمِينَ (rabbil 'ālamīn): Pangeran lan pangreksane sakabehing alam.

2) Tegesing ayat:

Ing ayat iki, Nabi Syu'aib 'alaihissalam ngandhakake marang kaumé: "Aku ora njaluk pituwas apa-apa marang kowe babagan dakwah lan piwulang kang dakgawa iki. Ora ana opah kang dakarep saka kowe, ora ana balesan kang dakjaluk. Pituwasku mung saka Allah, Pangeran lan pangreksane sakabehing alam."

Iki nuduhake sepira tulusé para nabi ing babagan dakwah. Ora ana kepentingan pribadi, ora ana pangarep-arep bandha utawa kalungguhan saka manungsa. Kabeh mau mung kanggo ngajak manungsa marang dalan kang bener, lan pituwasé mung saka Allah SWT.

Para nabi kabeh padha ing bab iki: padha ngajak marang takwa lan manut marang Allah, sarta ora gelem njupuk opah saka manungsa ing babagan nyampekake risalah. Iki minangka bukti yen dakwahé iku murni kanggo Allah, dudu kanggo kepentingan donya.

3) Faedah kang bisa dijupuk:

• Dakwah lan nyebarake kabecikan iku kudu dilakoni kanthi ikhlas, mung ngarep-arep ridhané Allah, dudu pituwas saka manungsa.
• Para nabi dadi tuladha kang becik: ora ngarep-arep bandha, kalungguhan, utawa pujian saka manungsa nalika ngajak marang kabecikan.
• Wong kang ngajak marang agama kanthi ikhlas bakal oleh ganjaran kang gedhe saka Allah, Pangeran sakabehing alam.
• Ikhlas iku dadi kunci supaya dakwah bisa ditampa kanthi ati kang resik lan ora ana kepentingan pribadi.
• Kabeh umat Islam dijak supaya nindakake kabecikan kanthi ikhlas, ora ngarep-arep balesan saka manungsa, nanging mung saka Allah.
• Ayat iki ngajarake supaya kita ora gampang golek pituwas donya nalika nindakake kabecikan, amarga ganjaran kang sejati iku ana ing astané Allah.