Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 180

Macnada Erayada:

• Ajir: Abaalmarin ama ujuuro.
• Rabbi al-'Aalamiin: Eebaha abuura dhammaan jannada iyo dhulka iyo waxa ku dhex jira.

Tafsiirka:

Nabiga Shucayb (nabadgelyo korkiisa ha ahaato) wuxuu qoomkiisii ku yidhi: Anagu kuma idin weydiisanayo xaqa Eebe ee aan idiin gaadhsiinayo ujuuro ama abaalmarin idinka ah. Ma waxaan idinka rabaa xoolo ama maal? Maya, waxba kama idin rabo. Abaalmarintayda waxay uun Eebe igaga jirtaa, isagaa i siin doona ajriga hawshayda, maxaa yeelay isagaa barbaariyay dhamaan jannada iyo dhulka, isagaana leh abaalmarinta kuwa wanaagga fala.

Sidaas oo kale, dhamaan Nabiyada (nabadgelyo korkooda ha ahaato) waxay ugu yeeri jireen qoomkooda si isku mid ah: waxay ku amri jireen cabsida Eebe iyo adeeciddiisa, mana qaadan jireen ajir toona xagga dadka toona, ee ajirkoodu wuxuu ahaa Eebe uun. Tani waxay muujinaysaa daacadnimadooda iyo nadiifnimada ujeeddooyinkooda, waxayna tahay astaan lagu garto rasuullada Eebe.

Faa'iidooyinka laga qaadan karo aayaddan:

1. Daacadnimada iyo ujeeddooyinka nadiifka ah ayaa ah sifooyinka ugu muhiimsan ee dadka kuu horseeda inay ku aaminaan, waxayna tahay astaanta rasuullada.
2. Cilmiga iyo hanuuninta dadku waa hawlo sharaf leh oo aan loo baahnayn in laga raadsado faa'iido adduunyo, laakiin waa in laga raadsadaa Eebe uun.
3. Nabiyada iyo rasuulladu waxay ahaayeen kuwo ka dheeraaday hantida dadka, si ay u muujiyaan in ujeeddadoodu tahay hanuuninta dadka oo kaliya, ma aha faa'iido shakhsi ah.
4. Muslimku waa inuu ku daydo rasuullada isagoo ka shaqeeya danta guud ee bulshada isagoon ka raadsan ajir adduunyo, isagoo ogaa in Eebe uusan lumin doonin ajriga kuwa wanaagga fala.