Surja Esh-Shu'ara — Ajet 180

Kuptimet e fjalëve:

• "Ejdër" (أجر): Shpërblim, pagë, kompensim.
• "Rabbil-âlemîn" (رَبِّ الْعَالَمِينَ): Zoti i të gjitha botëve, Krijuesi dhe Sunduesi i gjithësisë.

Tefsiri i Ajetit:

Në këtë ajet, Pejgamberi Shuajbi a.s. u thotë popullit të tij: "Unë nuk po kërkoj prej jush asnjë shpërblim apo kompensim për këshillat dhe udhëzimet që po jua përcjell. Nuk dua as pasuri, as nder, as pozitë nga ju. Shpërblimi im është vetëm te Zoti i gjithë botëve, i Cili i di të gjitha veprat dhe nuk e humb mundin e asnjë punëmiri."

Kjo fjali e Shuajbit a.s. tregon sinqeritetin e tij të plotë në thirrjen drejt fesë. Ai nuk kishte asnjë interes material apo personal në mesazhin e tij, por ishte i përkushtuar vetëm për hir të Allahut. Ai e dinte se Allahu është Ai që i jep shpërblimin e vërtetë, prandaj nuk priste asgjë nga njerëzit.

Ky është një parim i përbashkët i të gjithë pejgamberëve – ata kurrë nuk kërkuan pagë nga popujt e tyre për misionin e tyre, sepse misioni i tyre ishte i pastër dhe i sinqertë vetëm për hir të Allahut. Ata e dinin se shpërblimi i vërtetë është te Zoti, jo te krijesat.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Sinqeriteti në punë dhe thirrje është shenjë e besimit të vërtetë – ai që punon për hir të Allahut nuk pret falënderim nga njerëzit.
2. Thirrësit e fesë dhe mësuesit e së vërtetës duhet të jenë të pastër nga interesat materiale, sepse kjo i jep besueshmëri mesazhit të tyre.
3. Muslimani duhet ta dijë se shpërblimi i tij është te Allahu, prandaj nuk duhet të dëshpërohet kur njerëzit nuk e vlerësojnë punën e tij, sepse Allahu nuk e humb kurrë shpërblimin e punëmirëve.
4. Kjo na mëson që t'i pastrojmë qëllimet tona në të gjitha veprat – qoftë në punë, në familje, apo në shoqëri – dhe të kërkojmë vetëm kënaqësinë e Allahut.