شعراء سۈرىسى — ئايەت 203

1. ئايەتتىكى ئاچقۇچلۇق سۆزلەر:

• «فَيَقُولُوا»: ئۇلار ئېيتىدۇ.
• «هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ»: بىز مۆھلەت بېرىلگەنلەردىنمۇ؟ يەنى بىزگە كېچىكتۈرۈش بېرىلىپ، تەۋبە قىلىش ئىمكانىيىتى بېرىلەمدۇ؟

1. ئايەتنىڭ تەپسىرى:

بۇ ئايەت ئازاب ئۇلارغا تۇيۇقسىز كەلگەندە، ئۇلارنىڭ قانداق ھالەتكە چۈشىدىغانلىقىنى بايان قىلىدۇ. ئۇلار ئازابنىڭ كېلىشىنى ئۇقماي، تۇيۇقسىز ئازاب كەلگەندە، قاتتىق پۇشايمان چېكىپ: «بىزگە مۆھلەت بېرىلەمدۇ؟ بىز كېچىكتۈرۈلۈپ، تەۋبە قىلىش ۋە ئىمان كەلتۈرۈش پۇرسىتىگە ئېرىشەمدۇ؟» دەپ سورايدۇ. ئۇلار شۇ چاغدا ئىمان كەلتۈرمىگەنلىكى ۋە شېرىك كەلتۈرگەنلىكى ئۈچۈن قاتتىق ھەسرەت چېكىدۇ ۋە دۇنياغا قايتىپ، تەۋبە قىلىشنى ۋە ئىمان كەلتۈرۈشنى ئارزۇ قىلىدۇ. ئەمما ئۇ چاغدا ھېچقانداق مۆھلەت ۋە كېچىكتۈرۈش بولمايدۇ.

بۇ ئايەت بىزگە شۇنى ئەسكەرتىدۇكى، ھاياتتا ۋاقىت باركەن، ئىمان كەلتۈرۈش ۋە تەۋبە قىلىش پۇرسىتىنى قولغا كەلتۈرۈش كېرەك. ئازاب كەلگەندىن كېيىن پۇشايمان چېكىش پايدىسىز. ئاللاھ تائالا بىزگە ھايات ۋە ساغلاملىق ئاتا قىلغان ۋاقىتتا، ئۇنىڭغا قاراپ يۈزلىنىپ، تەۋبە قىلىش ۋە ياخشى ئەمەللەر قىلىش بىزنىڭ بەختىمىزدۇر. پەرۋەردىگارىمىز بىزگە مۆھلەت بېرىپ تۇرۇپتۇ، بۇ پۇرسەتنى غەنىمەت بىلىپ، ئىمان ۋە تەقۋالىق يولىدا مېڭىشىمىز كېرەك.