سوره شعراء — آيت 203

1. لفظن جي معنيٰ:

• فَيَقُولُوا: پوءِ چوندا.
• هَلْ نَحْنُ: ڇا اسان آهيون؟
• مُنظَرُونَ: مهلت ڏنل، ترسايل، مؤخر ڪيل.

1. تفسير:

هيءَ آيت انهن ماڻهن جي باري ۾ آهي جيڪي عذاب کي جلدي گهرندا هئا ۽ ان کي ڪوڙو سمجهندا هئا. جڏهن انهن تي عذاب اوچتو اچي پوندو، ان وقت اهي پنهنجي ڪيل ڪفر ۽ انڪار تي شديد پشيمان ٿيندا ۽ چونداأن کي ڪا مهلت ملي وڃي ها ته اهي الله تي ايمان آڻين ها ۽ پنهنجي غلطي جي تلافي ڪن ها. اهي چونداآهي اسان کي ڪجهه وقت لاءِ ڇو نه ڇڏيو ويو آهي ته اسان توبه ڪريون ۽ الله جي طرف موٽون؟ پر اهو سوال ان وقت بيڪار هوندو، ڇاڪاڻ ته دنيا ۾ جيڪو وقت مليو هو، اهو ئي امتحان جو وقت هو، ۽ ان کي اهي ضايع ڪري چڪا هوندا. اهڙي طرح هيءَ آيت انسان کي خبردار ڪري ٿي ته عذاب اچڻ کان اڳ ئي الله ڏانهن موٽي اچڻ گهرجي، نه ته پوءِ رڳو حسرت ۽ پشيماني هٿ ايندي، جنهن جو ڪو فائدو نه هوندو.

1. فائدا:

• انسان کي گهرجي ته الله جي عذاب کي ڪوڙ نه سمجهي ۽ ان کان اڳ ئي توبه ڪري.
• دنيا ۾ مليل وقت ئي اصل موقعو آهي، آخرت ۾ مهلت جي خواهش بيڪار هوندي.
• الله جي رحمت ۽ بخشش جو دروازو دنيا ۾ کليل آهي، ان کي فائدو وٺڻ گهرجي.
• قرآن انسان کي نصيحت ۽ عبرت ڏئي ٿو ته هو وقت رهندي ئي سڌي رستي تي اچي.
• اسلام ۾ توبه ۽ الله ڏانهن موٽڻ جي وڏي اهميت آهي، جيڪا انسان جي ڀلائيءَ جو ذريعو آهي.