Аш-Шуара сүресі — Аят 203

1. Сөздердің мағынасы:

• فَيَقُولُوا — олар айтады.
• هَلْ نَحْنُ — біз бе?
• مُنظَرُونَ — кешіктірілетіндер, мұрсат берілетіндер, яғни уақыт беріліп, артқа қалдырылатындар.

1. Аяттың тәпсірі:

Бұл аят Қиямет күнінің қасіретті сәттерінің бірін суреттейді. Аллаһ тағала оларға азапты кенеттен, олар ойламаған сәтте жеткізеді. Сол кезде олар қатты өкініш пен қасіретке батып: «Бізге мұрсат берілмей ме екен? Кешіктірілмейміз бе екен?» — дейді. Яғни олар қайта дүниеге оралып, тәубе етіп, иман келтіріп, бұрынғы қателіктерін түзеуге мүмкіндік сұрайды. Бірақ бұл тілектері енді қабыл болмайды, себебі дүниеде оларға жеткілікті уақыт пен мұрсат берілген еді, алайда олар оны пайдаланбады. Бұл аят адам баласын ойландырады: дүниедегі әрбір сәт — иман мен тәубе үшін берілген баға жетпес мүмкіндік. Оны босқа өткізген адам ақыретте өкінішке ғана қалады, бірақ өкініштің пайдасы болмайды.

1. Алынатын пайдалар:

• Бұл аят адамды дүниеде тәубе етуге, иман келтіруге және жақсылық жасауға асығуға шақырады, өйткені ақыретте мұрсат сұрау пайда бермейді.
• Аллаһтың әділдігін көрсетеді: Ол әркімге дүниеде жеткілікті уақыт береді, сондықтан ешкім «бізге мұрсат берілмеді» деп сылтау айта алмайды.
• Ислам діні адамды өмірдің әр сәтін бағалауға, жақсылыққа ұмтылуға және жамандықтан тез арада бас тартуға тәрбиелейді.
• Бұл аят мұсылманды Аллаһтың азабынан қорқып, үмітпен өмір сүруге, яғни қорқыныш пен үміт арасында болуға үйретеді.
• Құран Кәрімнің адам жанын терең түсінетінін, оның өкінішін, әлсіздігін және тәубеге деген ұмтылысын дәл суреттейтінін көрсетеді.