سوره شعراء — آيت 207

1) لفظن جي معنيٰ:

• مَا أَغْنَىٰ: ڪهڙو فائدو ڏنو؟ ڪجهه به ڪم نه آيو.
• عَنْهُم: انهن کان (عذاب کي رد ڪرڻ ۾).
• مَا كَانُوا يُمَتَّعُونَ: اهي شيون جن سان هو دنيا ۾ فائدو وٺندا رهيا (مال، اولاد، عمر، عيش عشرت).

2) تفسير:

هن آيت ۾ الله تعاليٰ ٻڌائي ٿو ته جيڪي ماڻهو دنيا ۾ مال، دولت، ڊگهي عمر ۽ آرامده زندگيءَ جا مزے وٺندا رهيا، پر شرڪ ۽ گناهن کان توبهه نه ڪيائون، ته قيامت جي ڏينهن اهي سڀ شيون انهن کي ڪنهن به ڪم نه اينديون. جڏهن الله جو عذاب مٿن ايندو، ته نه سندن جمع ڪيل مال ڪم ايندو، نه اولاد، نه عيش عشرت ۽ نه ئي دنيا جون لذتون. اهي سڀ نعمتون ختم ٿي وينديون ۽ ڪجهه به ڪم نه اينديون. عذاب هر حال ۾ مٿن واقع ٿيندو، ڀلي دير سان سهي، پر ٽرڻ جو ڪو به رستو نه هوندو.

3) فائدا ۽ نصيحتون:

• دنيا جون نعمتون عارضي ۽ فاني آهن، انهن تي ماڻهو کي مغرور نه ٿيڻ گهرجي.
• الله جي عذاب کان بچڻ جو واحد رستو توبهه ۽ شرڪ کان پرهيز آهي.
• دنيا ۾ ملندڙ آرام ۽ لذتون آخرت جي حساب ڪتاب کي نه ٿيون مٽائي سگهن.
• عقل مند ماڻهو دنيا کي آخرت لاءِ زادِ راهه بڻائي، نه ته اهي سڀ شيون هڪ ڏينهن ختم ٿيڻيون آهن.
• الله جي نعمتن جو شڪر ادا ڪرڻ ۽ انهن کي الله جي راهه ۾ استعمال ڪرڻ ئي ڪاميابي آهي.