Surja Esh-Shu'ara — Ajet 47

Kuptimet e fjalëve:

• "Rabbi'l-alemin" – Zoti i të gjitha botëve, Krijuesi dhe Sunduesi i të gjitha krijesave.

Tefsiri i ajetes:

Kur magjistarët e Faraonit panë mrekullinë e madhe të Musait a.s., e cila nuk ishte magji e zakonshme, por një fuqi hyjnore që tejkalon çdo ligj natyror, zemrat e tyre u ndriçuan me dritën e imanit. Ata e kuptuan se kjo ishte e vërteta absolute dhe se Musai a.s. ishte i dërguar i vërtetë nga Zoti. Prandaj, pa hezitim, ranë në sexhde dhe thanë: "Ne besuam në Zotin e botëve" – pra, besuam në Zotin që krijoi gjithçka, Zotin e Musait dhe Harunit. Kjo deklaratë e tyre tregon se imani i tyre nuk ishte i kufizuar vetëm në një pjesë të krijesave, por përfshinte besimin në Zotin e të gjitha botëve, Zotin që sundon gjithë universin.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. E vërteta ka fuqinë të depërtojë në zemrat e sinqerta, pavarësisht nga rrethanat dhe presionet.
2. Kur njeriu e pranon të vërtetën me zemër të pastër, ai nuk heziton ta shpallë atë hapur, edhe nëse kjo i kushton jetën.
3. Besimi i vërtetë nuk njeh kufij – ai i nënshtrohet vetëm Zotit të gjithësisë, jo fuqive tokësore.
4. Ky ajet na mëson se dinjiteti i njeriut qëndron në besimin e tij të sinqertë, jo në pozitën apo pasurinë e tij.
5. Magjistarët, që më parë ishin ndër njerëzit më të afërt me Faraonin, e braktisën atë për hir të Zotit – kjo tregon se imani i vërtetë e çliron njeriun nga çdo robëri tjetër.