Surat Asy-Syu'ara — Ayat 47

Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• قَالُوا (qaaluu): padha ngucap
• آمَنَّا (aamannaa): kita padha percaya / kita padha iman
• بِرَبِّ (bi rabbi): marang Pangeran / Gusti
• الْعَالَمِينَ ('aalamiin): sakabehe alam / sakabehe makhluk

Tafsir Ayat:

Nalika para ahli sihir mau padha nyekseni keajaiban kang gedhe banget saka Nabi Musa, lan padha ngerti yen iku dudu sihir utawa tipu daya, banjur padha percaya marang Allah lan padha sujud marang Panjenengane. Para ahli sihir mau padha ngucap: "Kita padha iman marang Pangerane sakabehe alam, yaiku Pangerane Nabi Musa lan Nabi Harun."

Tembung "رَبِّ الْعَالَمِينَ" tegese Pangeran kang nguwasani lan ngopeni sakabehe makhluk, ora mung manungsa, nanging uga jin, malaikat, kewan, tetuwuhan, lan sakabehe kang ana ing jagad raya iki. Iki nuduhake yen Allah iku siji-sijine Pangeran kang pantes disembah, ora ana liya kajaba Panjenengane.

Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

1. Kebeneran iku cetha: Nalika wong wis weruh kebeneran kanthi nyata, mula atine bakal mbukak lan gelem nampa iman, sanajan sadurunge dadi mungsuh.
2. Iman bisa teka marang sapa wae: Para ahli sihir kang sadurunge dadi mungsuhe Nabi Musa, nalika weruh kebeneran banjur padha iman. Iki nuduhake yen hidayah iku saka Allah lan bisa teka marang sapa wae kang dikarepake.
3. Allah iku Pangerane sakabehe alam: Iman marang Allah minangka Pangeran sakabehe alam ndadekake ati tentrem, amarga ngerti yen kabeh kang ana ing jagad iki ana ing pangwasane Allah.
4. Wani ngakoni kebeneran: Para ahli sihir mau ora wedi ngakoni iman sanajan ngerti bakal ana bebaya saka Fir'aun. Iki mulangake supaya kita wani ngakoni kebeneran lan ora wedi marang ancaman manungsa.
5. Iman iku dadi dalan kabegjan: Sapa wae kang iman marang Allah, mula bakal oleh kabegjan ing donya lan akhirat, amarga dheweke wis milih dalan kang bener lan diridhoi dening Allah.