Surja Esh-Shu'ara — Ajet 63

Kuptimet e fjalëve:

• Firq: pjesë, copë e ndarë.
• Et-Tavd: mali i madh.

Tefsiri i Ajetit:

Allahu i Lartësuar ia dërgoi shpalljen Musait a.s., duke i urdhëruar që ta godiste detin me shkopin e tij. Kur Musai e goditi detin, uji i tij u nda dhe u hap, duke u kthyer në dymbëdhjetë rrugë të thata, aq sa ishin fiset e bijve të Izraelit. Çdo pjesë e ujit që u nda, qëndronte si një mal i madh i fortë, i ngritur lart, pa u derdhur asnjë pikë uji prej tij, në mënyrë që bijtë e Izraelit të kalonin nëpër ato rrugë të thata pa frikë e pa u lagur. Kjo ishte një mrekulli e madhe nga Allahu, që tregon fuqinë e Tij të pakufishme dhe ndihmën e Tij ndaj të dërguarve të Tij.

Përfitimet e nxjerra nga Ajeti:

1. Allahu i përgjigjet thirrjes së robërve të Tij të sinqertë dhe u vjen në ndihmë në momentet më të vështira, kur çdo shpresë njerëzore humbet.
2. Mrekullitë e profetëve janë dëshmi e vërtetësisë së tyre dhe e fuqisë së Allahut, që i bën gjërat e pamundura të mundshme për ata që Ai i do.
3. Urdhri i Allahut është i mjaftueshëm për të ndryshuar ligjet e natyrës, sepse Ai është Krijuesi i gjithçkaje dhe bën çfarë të dojë.
4. Besimtari duhet t'i bindet urdhrit të Allahut pa hezitim, edhe nëse duket i pamundur nga pikëpamja njerëzore, sepse Allahu është me ata që i binden Atij.
5. Në këtë ngjarje ka mësim për durimin dhe besimin e fortë, sepse Musai a.s. nuk dyshoi në urdhrin e Zotit të tij, edhe pse deti ishte para tij si pengesë e madhe.