سوره شعرا — آیه 63

معانی کلمات:

• فَانفَلَقَ: شکافته شد، از هم جدا گشت.
• فِرْقٍ: هر قطعه و بخش جدا شده از دریا.
• الطَّوْدِ: کوه بزرگ و استوار.

تفسیر آیه:

پس از آنکه فرعون با لشکریانش بنیاسرائیل را تعقیب کرد و آنان به ساحل دریا رسیدند و از هر سو راهی برای فرار نداشتند، خداوند به موسی وحی فرستاد که عصای خود را به دریا بزن. موسی نیز فرمان خدا را اطاعت کرد و عصا را بر دریا زد. دریا به اذن خداوند شکافته شد و به دوازده راه خشک تقسیم گردید که تعداد این راهها برابر با تعداد قبایل بنیاسرائیل بود. هر یک از این قطعات جدا شده از آب، همچون کوهی عظیم و استوار ایستاده بود و هیچ آبی از آن فرو نمیریخت، به گونهای که بنیاسرائیل از میان آنها به سلامت عبور کردند و فرعونیان که در پی آنان بودند، در همان راهها غرق شدند. این واقعه نشانهای روشن از قدرت بیپایان خداوند و نجاتدهندگی او برای بندگان مؤمنش بود.

فواید و پیامهای آیه:

• قدرت خداوند بر هر چیزی ممکن است؛ او میتواند طبیعت را به گونهای دگرگون کند که بندگانش را نجات دهد و دشمنانش را نابود سازد.
• اطاعت بیچون و چرا از فرمان خداوند، حتی در شرایطی که عقل بشری راهی نمیبیند، کلید گشایش بنبستهاست؛ همانگونه که موسی با وجود دریا در برابر خود، فرمان خدا را اجرا کرد.
• این آیه به مؤمنان اطمینان میدهد که خداوند هرگز بندگان مخلص خود را در سختیها رها نمیکند و در بحرانیترین لحظات، راه نجاتی میگشاید.
• داستان شکافته شدن دریا، یادآور این حقیقت است که وعدههای الهی قطعی است و پیروزی نهایی از آنِ اهل ایمان خواهد بود، هرچند دشمنان قدرتمند به نظر برسند.