Surja Esh-Shu'ara — Ajet 64

Kuptimet e fjalëve:

• "Ezlafnâ": I afruam, i sollëm pranë.
• "Themme": Atje, në atë vend (ku ishte deti i hapur).
• "El-âkharîn": Të tjerët, pra grupi i Faraonit dhe populli i tij (Koptët).

Tefsiri i ajetes:

Allahu i Lartësuar tregon se si e realizoi shpëtimin e Musait (paqja qoftë mbi të) dhe të besimtarëve me të, duke i afruar Faraonin dhe ushtrinë e tij në atë vend ku deti ishte ndarë në dysh. Ata iu afruan atij vendi duke menduar se rruga ishte e sigurt dhe se do ta kapnin Musain dhe pasuesit e tij. Por kjo ishte pjesë e planit hyjnor – Allahu i afroi ata drejt detit të hapur, në mënyrë që pasi Musai dhe populli i tij të kalonin në anën tjetër, deti të mbyllej mbi Faraonin dhe ata që ishin me të, duke i fundosur të gjithë. Pra, afrimi i tyre nuk ishte për triumfin e tyre, por për shkatërrimin e tyre, sepse Allahu i kishte caktuar ata për dënim.

Përfitimet nga kjo ajet:

1. Kjo ajet tregon se Allahu i Lartësuar i di të gjitha planet e armiqve dhe i kthen ato kundër tyre. Faraoni mendoi se po i afrohej fitores, por në realitet po i afrohej shkatërrimit të tij.
2. Në të ka një mësim të madh për besimtarin: kur ai mbështetet tek Allahu dhe i bindet Atij, Allahu i hap rrugët e shpëtimit edhe kur duket se rrethanat janë kundër tij, dhe i shkatërron armiqtë e Tij në mënyra që njeriu as nuk i mendon.
3. Ajo na kujton se fundi i mirë është për të devotshmit, ndërsa fundi i keq është për arrogantët dhe tiranët, sado që ata të kenë fuqi dhe pushtet në tokë.
4. Në këtë ngjarje ka ngushëllim për çdo të shtypur në tokë, sepse Allahu nuk e lë pa ndihmuar besimtarin e sinqertë, edhe nëse ndihma vonohet, ajo vjen në momentin më të përshtatshëm.