Soera Ash-Shu'ara — Vers 63

Woorden die uitleg nodig hebben:

• "Firq" (فِرْقٍ): betekent een deel of een stuk van iets dat gescheiden is.
• "At-Tawd" (الطَّوْدِ): betekent een berg; in deze context een enorme, stevige berg.
• "Al-Bahr" (الْبَحْرِ): verwijst hier naar de Rode Zee (Bahr al-Qulzum).

Uitleg van de vers:

Toen de kinderen van Israël (Bani Israël) werden achtervolgd door Farao en zijn leger, en zij tussen de zee en de vijand in het nauw waren gedreven, openbaarde Allah aan Zijn profeet Moesa (vrede zij met hem) het bevel om met zijn staf op de zee te slaan. Moesa gehoorzaamde het goddelijke bevel, en op dat wonderbaarlijke moment spleet de zee uiteen in twaalf droge paden – precies het aantal stammen van de kinderen van Israël. Elk deel van het gespleten water stond als een enorme, onbeweeglijke berg, stevig en hoog, zonder dat er ook maar één druppel water uit lekte. Zo werd de zee een veilige doorgang voor de gelovigen, terwijl hetzelfde water later Farao en zijn leger zou verdrinken.

Deze gebeurtenis is een van de grootste tekenen van Allahs almacht. Het laat zien dat niets onmogelijk is voor Allah wanneer Hij Zijn dienaren redt. De zee, die normaal gesproken een onoverkomelijke barrière is, werd op Gods bevel een pad van redding. Dit leert ons dat wanneer wij oprecht vertrouwen op Allah en Zijn leiding volgen, Hij wegen opent waar wij die niet verwachten. Zoals de profeet Moesa zijn staf gebruikte als middel, zo moeten ook wij de middelen gebruiken die Allah ons geeft, terwijl wij ons hart volledig aan Hem toevertrouwen.

Deze vers is een bron van hoop en bemoediging voor elke gelovige: hoe groot de obstakels ook lijken, Allahs macht is groter. Hij die de zee spleet voor Zijn profeet, is in staat om elke moeilijkheid weg te nemen van degenen die op Hem vertrouwen. Laten wij daarom altijd geduld en vertrouwen hebben, wetende dat Allahs hulp nabij is, precies op het moment dat wij die het meest nodig hebben.