سورت شعراء — آیت 63

د کلمو معناګانې:

• فَانفَلَقَ: بېل شو، څيرې شو.
• فِرْقٍ: برخه، ټوټه.
• الطَّوْدِ: غر، لويه غونډۍ.

تفسير آيت:

کله چې موسى عليه السلام او بني اسرائيل د فرعون له لښکرو څخه وتښتېدل او سمندر ته ورسېدل، نو الله تعالی موسى ته وحی وكړه چې خپله عصا په سمندر ووهه. موسى عليه السلام د الله تعالی په امر سره خپله عصا په سمندر ووهله، نو سمندر سمدستي په دولسو لارو ووېشل شو، ځکه چې بني اسرائيل دولس قبیلې وې. هرې برخې ته يې يوه لاره پرانیستل شوه. د سمندر هره برخه چې بېله شوه، د يوه لوی غر په څېر ولاړه وه، لکه د غرونو په څېر مضبوطه او بې حرکته، چې له هغې څخه اوبه نه بهېدې، تر څو بني اسرائيل په آرامۍ سره تېر شي. دا د الله تعالی يوه ستره معجزه وه چې د خپل نبي موسى عليه السلام په لاس يې وښودله.

فايدې:

• دا آيت مونږ ته د الله تعالی د قدرت عظمت ښيي، چې هغه پر هر څه قادر دی او د خپلو بندګانو د مرستې لپاره هر څه کولای شي.
• کله چې بنده د الله تعالی پر امر عمل کوي، نو الله تعالی د هغه لپاره هغه لارې پرانیزي چې د عقل له پلوه ناممکن ښکاري.
• په سختو حالاتو کې بايد له الله تعالی څخه مرسته وغواړو او پر هغه توکل وکړو، ځکه چې هغه د بندګانو د ستونزو د حل توان لري.
• دا آيت د ايمان د پیاوړتیا سبب ګرځي، ځکه چې د الله تعالی د معجزو يادونه د مؤمنانو زړونه قوي کوي او د دښمنانو په وړاندې يې جرئت زياتوي.