Suurah Ash-Shu'araa — Aayad 70

Macnaha Erayada:

• إِذْ قَالَ: markuu yidhi (Nabi Ibraahim).
• لِأَبِيهِ: aabihiis oo la odhan jiray Aazar.
• وَقَوْمِهِ: iyo dadkiisii.
• مَا تَعْبُدُونَ: maxaad caabudaysaan?

Tafsiirka:

Kani waa qayb ka mid ah sheekadii Nebi Ibraahim (CS), kaas oo ah aabaha Nebiyada, oo Eebe ku xusay inuu uga digay dadkiisii cibaadada shaydaanka iyo sanamyada. Waa markii uu Nebi Ibraahim ku yidhi aabihiis Aazar iyo dadkiisii reer Baabil: "Maxaad caabudaysaan?" Waxa uu weydiimay su'aal cad oo muujinaysa nacasnimada ay ku sugan yihiin, isagoo raba inay ka fikiraan waxa ay caabudayaan, ma aha inay si dhaxal ah u sii wadaan cibaadadii ay ka heleen awoowayaashood. Su'aashani waxay ahayd bilowgii dooddiisii xaqa ahayd, ka dibna wuxuu ku caddeeyay inay caabudayaan sanamyo ay gacmahoodu sameeyeen, kuwaas oo aan waxba tarin waxba kama dhibin.

Faa'iidooyin laga qaadan karo:

1. Waa in dadku ka fikiraan waxa ay caabudayaan, oo ayna ku dayan dadka iyo caadada kaliya, laakiin waa inay ku saleeyaan cibaadadooda cilmi iyo faham.
2. Nebi Ibraahim wuxuu noo tusaale yahay sida loo wajaho dadka xaqa ka leexday si xikmad leh, isagoo bilaabay su'aal furan oo keenta in qofku iska weydiiyo.
3. Daryeelka qaraabada iyo dadka waa shay muhiim ah, waxaana Nebi Ibraahim ku bilaabay aabihiis ka hor dadkiisa, si uu u muujiyo in xaqa la gaarsiiyo qof kasta oo uu awoodo.
4. Cibaadada waa inay u tahay Eebe keliya, mana jiro wax kale oo la caabudi karo, sidaa darteed waa inaan ka digtoonaanno wax kasta oo Eebe lala wadaajiyo cibaadadiisa.