Surah Al-'Ankabut — Aya 12

Ma'anar Kalmomi:

• Sabīlinā: Hanyarmu, wato addininmu da kuma abin da muke a kai na bauta wa gumaka.
• Khaṭāyākum: Laifofinku da zunubanku.
• Ḥāmilīn: Masu ɗauka ko masu ɗaukar nauyi.

Tafsiri:

Kafirai na Kuraishawa waɗanda suka ƙaryata game da tauhidi (wanda ya keɓance Allah da ibada) kuma suka ƙaryata game da alkawarin Allah da azabarsa, sun ce wa waɗanda suka yi imani da Allah da suka bi shari'arsa daga cikinsu: "Ku bar addinin Muhammad, ku bi hanyarmu da addininmu, kuma ku dogara mana, domin mu ne za mu ɗauki laifofinku a kanmu a ranar lahira, kuma mu biya muku sakamakon su a maimakon ku." Amma Allah ya bayyana cewa wannan magana ce ta ƙarya, domin su ba su da ikon ɗaukar wani laifi daga laifofin waɗanda suka yi imani, ko kaɗan. Lalle su maƙaryata ne a cikin abin da suke faɗa, domin sun san cewa ba su da wani iko a kan hakan, kuma ba wani rai da zai ɗauki nauyin wani.

Fa'idodin Darasi:

1. Ƙarya da yaudara daga halayen kafirai ne, don suna so su janye muminai daga addininsu ta hanyar alkawuran da ba za su iya cikawa ba.
2. Babu wani rai da zai ɗauki laifin wani a ranar lahira; kowane rai zai biya sakamakon ayyukansa, don haka kada mutum ya yaudari kansa da cewa wani zai iya ceton shi daga azabar Allah.
3. Mumini ya kamata ya tsaya tsayin daka a kan imaninsa, kuma kada ya amsa kiran kafirai waɗanda suke so su janye shi daga tafarkin Allah, ko da sun yi masa alkawarin taimako da ɗaukar nauyi.
4. A cikin ayar akwai gargaɗi ga duk wanda yake kiran mutane zuwa ga ɓata da kuma yin alkawuran da ba zai iya cikawa ba, cewa Allah zai tona masa asirin ƙaryarsa a duniya da lahira.