Sure Âl-i İmrân — Ayet 119

Kelime Anlamları:

• El-Enâmil (الأنامل): Parmak uçları.
• El-Ğayz (الغيظ): Öfkenin en şiddetlisi, içi içini yiyen hiddet.
• Zâtü's-Sudûr (ذات الصدور): Kalplerde gizlenen, göğüslerde saklanan her şey.

Tefsir:

Ey iman edenler! İşte bu durum, onlara olan sevginizdeki yanlışlığın apaçık delilidir. Siz onları seviyor, onlara iyilik ve dostluk gösteriyorsunuz; fakat onlar size kin besliyor, sizi sevmiyorlar. Siz, Allah'ın indirdiği bütün kitaplara, Tevrat'a, İncil'e ve Kur'an'a iman ediyorsunuz; onlar ise sizin kitabınıza iman etmedikleri gibi, onu inkâr etmekte direniyorlar. Böyle bir durumda onları nasıl dost edinirsiniz?

Onların hâli ne kadar acıdır ki, sizinle karşılaştıklarında iki yüzlülük ederek "Biz de iman ettik" derler. Fakat baş başa kaldıklarında, içinizdeki birlik ve beraberliği, İslam'ın izzet ve şerefini, kendilerinin ise düştüğü zilleti gördükçe öfkelerinden parmak uçlarını ısırırlar. Bu, onların kalplerindeki kinin ve hasedin ne kadar derin olduğunu gösterir.

Ey Resûlüm! De ki: "Öfkenizden çatlayın, içiniz içinizden çıksın! Bu öfke ve kininizle yok olup gidin!" Çünkü Allah, göğüslerin içinde gizlenen her şeyi bilir. Kalplerde saklanan imanı da küfrü de, sevgiyi de kini de, hayrı da şerri de eksiksiz görür ve herkese hak ettiği karşılığı verecektir.

Bu ayet, müminlere önemli bir ders verir: Dostluk ve düşmanlıkta ölçü, akrabalık veya dünyevi menfaatler değil, iman ve takvadır. Kalplerin gizlediği duyguları en iyi bilen Allah'tır; bu yüzden O'nun rızasını gözeterek hareket etmeli, O'nun düşmanlarını dost edinmekten sakınmalıyız. Müminin gönlü, Allah'ın sevdiklerine sevgi, O'nun sevmediklerine ise buğz ile dolu olmalıdır. Bu, imanın gereğidir ve müminin izzetini koruyan en büyük kalkandır.