ሱረቱ አል-ኢምራን — አንቀጽ 178

የቃላት ትርጉም፦

• وَلَا يَحْسَبَنَّ: አያስቡም፣ አይገምቱም።
• نُمْلِي لَهُمْ: ለእነሱ ጊዜ እንሰጣቸዋለን፣ እናራዝመዋለን።
• إِثْمًا: ኃጢአትን።
• عَذَابٌ مُّهِينٌ: የሚያዋርድ ቅጣት።

የአንቀጹ ትርጉም፦

እነዚያ በአላህ የካዱ ሰዎች እኛ ሕይወታቸውን ስናራዝምላቸው፣ ጥቂት የዓለምን ጥቅሞች ስንሰጣቸው፣ በኩፍራቸውና በኃጢአታቸው ሳንይዛቸው ስንተዋቸው፣ ይህ ለራሳቸው መልካም ነው ብለው አያስቡ። እንዲህ ማሰብ ፍጹም ስህተት ነው። እኛ ይህን ጊዜ የምንሰጣቸው ኃጢአታቸው እየበዛ እንዲሄድ ነው እንጂ ለእነሱ መልካም ለማድረግ አይደለም። በመጨረሻም የሚያዋርዳቸውና የሚያዘንባቸው ቅጣት ይጠብቃቸዋል።

ይህ አንቀጽ በጣም አስፈላጊ የሆነ ትምህርት ይሰጠናል። ብዙ ሰዎች ሀብትና ጤና ሲሰጣቸው፣ ሕይወታቸው ሲራዘም፣ ኃጢአት ሲሠሩ ሳይቀጡ ሲቀሩ፣ አላህ ስለሚወዳቸው ነው ብለው ያስባሉ። ግን እውነታው ይህ አይደለም። አላህ ለአንድ ሰው ኃጢአት እየሠራ ሳለ ጊዜ ሲሰጠው፣ ይህ የአላህ ቅጣት እየተጠናቀቀ መሆኑን ያሳያል። ምክንያቱም እያንዳንዱ ተጨማሪ ኃጢአት በምድርም በመጨረሻውም ሕይወት ቅጣቱን ያበዛለታል።

ስለዚህ እኛ ሙስሊሞች ይህን አንቀጽ ስናነብ ሁለት ትምህርቶችን እንወስዳለን፦

አንደኛ፣ የዓለም ሕይወት ስፋትና ምቾት ብቻውን የአላህ ውዴታ ምልክት አይደለም። አንድ ሰው ሀብት ሊኖረው፣ ጤና ሊኖረው፣ ረጅም ዕድሜ ሊኖረው ይችላል፤ ግን ይህ ሁሉ አላህ ሲፈትነው እንጂ ሲወደው አይደለም። እውነተኛው ስኬት አላህን ማወቅና በእርሱ መታዘዝ ነው።

ሁለተኛ፣ አላህ ሩኅሩኅና መሓሪ ነው። ኃጢአት ሠርተን ሳንቀጣ ስንቀር፣ ይህ እድል ተሰጥቶናል ማለት ነው። ይህን እድል ተጠቅመን ተጸጽተን ወደ አላህ መመለስ አለብን። ነገር ግን እድሉን ተጠቅመን ኃጢአታችንን እያበዛን ከሄድን፣ ያ የአላህ ቅጣት እየተጠናቀቀ መሆኑን ያሳያል።

አላህ ሁሉንም ሙስሊሞች ከዚህ አደጋ ይጠብቀን። የዓለም ሕይወት ስፋት አታላይ እንዳትሆንብን፣ እያንዳንዱን የተሰጠንን ጊዜና ዕድል ለመልካም ሥራና ለአላህ ቅርበት እንድንጠቀምበት ይርዳን። አላህ ወደ እርሱ የሚመለሱትን ሁሉ ይቀበላል፤ እርሱ መሓሪና ሩኅሩኅ ነው።