Sura Al-Imran — Werset 63

Znaczenie słów:

• تَوَلَّوْا – odwrócą się, odstąpią (od wiary i posłuszeństwa).
• عَلِيمٌ – Wszechwiedzący, Doskonale znający.
• بِالْمُفْسِدِينَ – o tych, którzy szerzą zepsucie i niegodziwość na ziemi.

Tafsir (wyjaśnienie):

Jeśli ci, którzy otrzymali wezwanie do prawdy, odwrócą się od ciebie, o Proroku, i nie przyjmą tego, z czym zostałeś posłany – nie zważając na jasne dowody i znaki – to świadczy to o ich zepsuciu i skłonności do niegodziwości. Bóg doskonale zna tych, którzy szerzą zepsucie na ziemi, czy to przez bałwochwalstwo, czy przez odrzucenie Jego przykazań, czy przez zwalczanie prawdy. On nie ignoruje ich czynów, lecz zna je w najdrobniejszych szczegółach i z pewnością odpłaci im za to sprawiedliwą karą. Odwrócenie się od prawdy po jej poznaniu jest jedną z największych form zepsucia, a Bóg nie pozostawia takiego czynu bez odpowiedzi – Jego wiedza obejmuje wszystko, a Jego kara jest nieunikniona dla tych, którzy trwają w zepsuciu.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Werset ten jest pocieszeniem dla wierzących i dla Proroka – nie muszą się martwić o tych, którzy odwracają się od prawdy, ponieważ Bóg ich zna i sam się nimi zajmie.
2. Ukazuje, że zepsucie (ifsad) nie ogranicza się tylko do czynów jawnie szkodliwych, ale obejmuje także odrzucenie prawdy i trwanie w niewierze po jej poznaniu.
3. Przypomina o doskonałej wiedzy Boga – nic nie jest przed Nim ukryte, co skłania człowieka do uważności w swoich czynach i intencjach.
4. Zachęca do wytrwałości w głoszeniu prawdy, nawet gdy wielu się odwraca – sukces nie zależy od liczby przyjmujących, lecz od wierności posłannictwu i zaufania Bogu.
5. Uczy, że sprawiedliwość Boża jest nieuchronna – każdy, kto szerzy zepsucie, spotka się z odpłatą, nawet jeśli na świecie wydaje mu się, że uchodzi to bezkarnie.
6. Werset ten umacnia wiarę w to, że ostateczny osąd należy wyłącznie do Boga, a nie do ludzi, co uwalnia serce od niepokoju i złości wobec tych, którzy odrzucają dobro.