سورت آل عمران — آیت 67

د مهمو کلمو معنا:

• حنيفاً: له باطلو دينونو څخه د حق او سم دين په لور ميلان كوونكى.
• مسلماً: الله ته په بشپړه توګه تسليمېدونكى او د هغه د حكمونو اطاعت كوونكى.

د آيت تفسير:

الله تعالی په دې آيت كې د حضرت ابراهيم عليه السلام د دين په اړه هغه غلط فهمۍ ردوي چې يهودانو او نصرانيانو يې درلودې. يهودانو ادعا كوله چې ابراهيم يهودي و، او نصرانيانو ادعا كوله چې هغه نصراني و، خو الله تعالی دا دواړه ادعاوې باطلې ګڼي. حقيقت دا دی چې حضرت ابراهيم عليه السلام نه يهودي و او نه نصراني، ځكه يهوديت او نصرانيت د هغه څخه وروسته رامنځته شوي دينونه دي. هغه يو حنيف مسلمان و، يعنې له ټولو باطلو دينونو څخه د حق دين په لور ميلان كوونكى او الله ته په بشپړه توګه تسليمېدونكى و. هغه يوازې د الله تعالی عبادت كاوه او له شركه پاك و. همدارنګه هغه له مشركانو څخه هم نه و، لكه څنګه چې عربو مشركانو ادعا كوله چې دوی د ابراهيم عليه السلام پر ملت ولاړ دي.

فايدې:

1. دا آيت موږ ته ښیي چې د انبياوو په اړه بايد حقيقت وپېژندل شي او د هغوی د دين په اړه بايد له الله تعالی څخه راغلي معلومات ومنل شي، نه د خلکو له خوا جوړې شوې ادعاوې.
2. اسلام هغه دين دی چې له پيله يې ټول انبياو تبليغ كړی، او حضرت ابراهيم عليه السلام هم همدا دين درلود، نو اسلام يو نوی دين نه دی بلكې د ټولو پېغمبرانو اصلي دين دی.
3. د توحيد او له شركه د پاكۍ اصل د حضرت ابراهيم عليه السلام د دين بنسټ و، او دا اصل د اسلام د دين بنسټ هم دی، نو موږ بايد له شركه ډډه وكړو او يوازې د الله تعالی عبادت وكړو.