Suurah Aal-Imraan — Aayad 67

Macnaha Erayada:

• حَنِيفًا: Kan u iilan diinta toosan, kana fogaaday shirka iyo diimaha baadilka ah.
• مُسْلِمًا: Kan isu dhiibay Eebe, oo addeeca amarkiisa oo kaliya.

Tafsirka:

Nabiga Ibraahim (CS) kuma jirin diinta Yuhuudda, mana ka mid ahayn diinta Nasaarada, sababtoo ah labadan diin waxay yimaadeen wixii ka dambeeyay waqtigiisii. Yuhuuddu waxay la timaadday Kitaabka Tawreed, Nasaaraduna waxay la timaadday Injiil, labaduba waxay yimaadeen wixii ka dambeeyay Nabiga Ibraahim. Hase yeeshee, Ibraahim wuxuu ahaa nin hanif ah, oo ah kan ka iilan diimaha baadilka ah una toosay diinta toosan, isagoo isu dhiibay Eebe oo kaliya, una hogaansamay amarradiisa. Wuxuuna ka mid ahaa kuwa Eebe u kaliyeeya cibaadada, kana fogaaday shirka. Sidaa darteed, ma aha nin Yuhuudi ah, mana aha nin Nasaara ah, mana ka mid ahayn mushrikiinta, sida ay sheeganayaan gaalada Carbeed ee sheeganaya inay ku jiraan diintiisa.

Faa'iidooyinka:

1. Diinta Islaamku waa diintii ay ku jireen Nabiyada hore, gaar ahaan Nabiga Ibraahim, waana diin toosan oo ka fogaata xadgudubka iyo baadilka.
2. Nabiga Ibraahim waa tusaale fiican oo muujinaya sida loo kaliyeeyo Eebe loona hogaansamo, isagoo ka fogaaday shirka iyo diimaha qaldan.
3. Ayada oo aan lahayn diin keliya oo loo nisbeeyo qof, laakiin diintu waa tan Eebe uga yimid, Islaamkuna waa diintii dhammaan Nabiyada, sidaa darteed waa inaan ku dadaalnaa inaan ku noolaano diinta toosan ee Eebe uu ka raalli yahay.