ซูเราะฮฺ อาลิอิมรอน — อายะฮฺ 67

ความหมายของคำศัพท์:

• حَنِيفًا (ฮะนีฟัน): ผู้ที่โน้มเอียงออกจากความเท็จทั้งปวง มุ่งสู่ศาสนาที่เที่ยงตรง คือการยอมจำนนต่อพระเจ้าองค์เดียว
• مُسْلِمًا (มุสลิมัน): ผู้ที่ยอมมอบตนและปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระเจ้าอย่างสิ้นเชิง

การตีความหมาย:

อัลลอฮ์ทรงปฏิเสธข้อกล่าวหาของชาวยิวและชาวคริสต์ที่ต่างฝ่ายต่างอ้างว่าท่านนบีอิบรอฮีมนั้นอยู่นับถือศาสนาของพวกเขา โดยทรงประกาศว่าท่านอิบรอฮีมมิได้เป็นยิว และมิได้เป็นคริสต์ เนื่องจากศาสนายิวและศาสนาคริสต์เกิดขึ้นหลังจากยุคของท่านเป็นเวลานาน ท่านมีชีวิตอยู่ก่อนการประทานคัมภีร์เตารอตและอิงญีล ท่านจึงไม่สามารถนับถือศาสนาที่เกิดขึ้นภายหลังได้ แต่ทว่าท่านเป็นผู้ที่โน้มเอียงออกจากความเชื่อเท็จทั้งมวล มุ่งสู่หนทางที่เที่ยงตรง คือการยอมจำนนต่อพระเจ้าองค์เดียว ปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ด้วยความบริสุทธิ์ใจ และท่านมิได้เป็นผู้ตั้งภาคีต่อพระเจ้าแม้แต่น้อย ตรงกันข้ามกับที่บรรดาผู้ตั้งภาคีชาวอาหรับอ้างว่าพวกเขาดำเนินตามแนวทางของท่าน ทั้งที่ความจริงท่านบริสุทธิ์จากความเชื่อของพวกเขาโดยสิ้นเชิง

บทเรียนที่ได้รับ:

1. ความเป็นแบบอย่างที่ดีของท่านนบีอิบรอฮีมนั้นตั้งอยู่บนพื้นฐานของการยอมจำนนต่อพระเจ้าองค์เดียวและการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ มิใช่การยึดติดกับชื่อหรือฉลากทางศาสนา
2. การอ้างถึงบุคคลสำคัญโดยไม่มีความจริงเป็นเครื่องสนับสนุนนั้นเป็นการกล่าวเท็จ ซึ่งอัลลอฮ์ทรงเปิดโปงและปฏิเสธอย่างชัดเจน
3. ศาสนาที่เที่ยงตรงในทัศนะของอัลลอฮ์คือการนอบน้อมยอมจำนนต่อพระองค์เพียงผู้เดียว ไม่ว่ายุคสมัยใดก็ตาม และนี่คือแก่นแท้ของศาสนาอิสลามที่สืบทอดมาจากบรรดานบีทุกท่าน
4. การที่อัลลอฮ์ทรงชี้แจงเรื่องราวของท่านอิบรอฮีมในคัมภีร์อัลกุรอานนั้น แสดงให้เห็นถึงความเมตตาของพระองค์ที่ทรงปกป้องเกียรติของบรรดาศาสนทูต และทรงนำทางมนุษย์ให้พ้นจากความเข้าใจผิด