Sura Al-Imran — Werset 90

Znaczenie słów:

• azdādū kufran – „pomnożyli swoją niewiarę” – oznacza trwanie w niewierze i jej pogłębianie, aż do śmierci.
• lān tuqbala tawbatuhum – „nie zostanie przyjęta ich skrucha” – chodzi o skruchę składaną w momencie śmierci, gdy dusza dociera do gardła i człowiek widzi aniołów śmierci.
• ad-dāllūn – „zbłądzeni” – ci, którzy oddalili się od prostej ścieżki prowadzącej do Boga.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Bóg Wszechmogący informuje, że ci, którzy uwierzyli, a następnie odrzucili wiarę – jak na przykład część ludu Pisma (żydzi), którzy uwierzyli w Torę i w proroka Mojżesza, ale odrzucili Jezusa, a potem jeszcze bardziej pogrążyli się w niewierze, odrzucając proroka Mahometa (niech spoczywa na nim pokój i błogosławieństwo) – i trwali w tym stanie aż do chwili śmierci, to ich skrucha złożona w momencie konania nie zostanie przyjęta. Dzieje się tak, ponieważ czas skruchy minął – skrucha jest ważna i przyjęta tylko wtedy, gdy człowiek żałuje za życia, zanim zobaczy oznaki śmierci i aniołów zabierających duszę. Tacy ludzie są prawdziwie zbłądzeni, ponieważ wybrali drogę, która oddala ich od Boga i prowadzi do zguby, a ich serca zatwardziały w niewierze.

Korzyści płynące z tej wersetu:

1. Bramy skruchy są otwarte przez całe życie – Bóg w Swoim miłosierdziu przyjmuje skruchę każdego, kto żałuje przed śmiercią. To zachęta, aby nie zwlekać z powrotem do Boga i nie odkładać skruchy na później.
2. Skrucha w momencie śmierci nie jest przyjęta – uczy to, że człowiek powinien być czujny i nie zwlekać z poprawą, ponieważ nikt nie zna godziny swojej śmierci.
3. Ostrzeżenie przed trwaniem w grzechu – werset pokazuje, jak niebezpieczne jest upieranie się przy niewierze i grzechu, ponieważ prowadzi to do zatwardziałości serca i utraty zdolności do szczerej skruchy.
4. Prawdziwa wiara wymaga wytrwałości – muzułmanin powinien strzec swojego serca i wiary, prosząc Boga o stałość na prostej ścieżce, aby nie popaść w niewiarę po wcześniejszym przyjęciu islamu.
5. Miłosierdzie Boga jest ogromne – mimo surowego ostrzeżenia, werset ten pośrednio wskazuje, że Bóg przyjmuje skruchę tych, którzy żałują we właściwym czasie, co jest dowodem Jego łaski i dobroci wobec sług.