Sure Âl-i İmrân — Ayet 90

Kelime Anlamları:

• Kâfirû (كَفَرُوا): İnkâr ettiler, örttüler.
• İymanihim (إِيمَانِهِمْ): İmanlarından sonra.
• İzdâdû (ازْدَادُوا): Arttırdılar, çoğalttılar.
• Tevbetühüm (تَوْبَتُهُمْ): Onların tövbesi, pişmanlıkla dönüşleri.
• Dâllûn (الضَّالُّونَ): Sapkınlar, doğru yoldan sapanlar.

Tefsir:

Bu âyet-i kerîmede Yüce Rabbimiz, iman nimetine eriştikten sonra küfre dönen ve bu küfürde ısrarla ileri giden, ölüm anına kadar inkârlarını artıran kimseleri haber vermektedir. Bunlar, hakikati gördükten, imanın tadını aldıktan sonra bile bile sapıtanlardır. Onların tövbesi, can çekişme anında, ölüm meleklerini gördükleri ve pişmanlığın fayda vermeyeceği vakitte kabul edilmeyecektir. Çünkü tövbe kapısı, güneş batıdan doğana kadar açıktır; ancak can boğaza dayandığında ve âhiret hâlleri gözle görülmeye başladığında artık o tövbe makbul değildir. Bu kimseler, hak yoldan sapmış, doğru yolu şaşırmış ve sapıklıkta karar kılmış kimselerdir. Onların hâli, Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyi değil; aksine, tövbe için vaktin önemini ve iman nimetinin kıymetini bilmeyi öğretir. Mümin, bu âyetten ders almalı; imanında sebat etmeli, küfre götüren her türlü şüphe ve günahtan uzak durmalıdır. Zira iman, öyle kıymetli bir hazinedir ki, onu kaybettikten sonra geri dönüş, ancak Allah'ın lütfuyla ve vaktinde yapılan samimi bir tövbeyle mümkündür. Rabbimiz, tövbe kapısını kullarına son nefese kadar açık tutmuş; ancak bu âyet, o kapıyı bile bile terk edenlerin ve küfürde ısrar edenlerin âkıbetini haber vererek bizleri uyarmaktadır.