Сураи Аль Имран Оят 90 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Тавбаи касоне, ки пас аз имон овардан кофир шуданд ва…

Аль Имран · 90/200

Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран

إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ ۝٩٠

🔤 Transliteration

Innal lazeena kafaroo ba`da eemaanihim summaz daadoo kufral lan tuqbala tawbatuhum wa ulaaa`ika humud daaalloon

📖 Тарҷума (Ба Тоҷикӣ)

📖 Ба Тоҷикӣ

Тавбаи касоне, ки пас аз имон овардан кофир шуданд ва бар куфри худ афзуданд, пазируфта нахоҳад шуд. Инҳо гумроҳонанд!

🌐 Additional reference in Русский

📖 Ayah 📜 Tafsir 📚 Al-Waseet 🔤 Ayah (I'rab)

0:00

📜

Тарҷума — Tafsir

Маънои калимаҳо:

«كفروا»: кофир шуданд, яъне ба Аллоҳ ва паёмбараш бовар накарданд.
«ازدادوا»: афзуданд, зиёд карданд.
«لن تقبل»: ҳаргиз қабул карда намешавад.
«الضالون»: гумроҳон, роҳгумкардагон.

Тафсири оят:

Ҳамоно касоне, ки пас аз имон оварданашон кофир шуданд ва сипас дар куфр афзуданд, яъне бар куфри худ идома доданд ва то дами марг бар он истодагӣ карданд, тавбаи онҳо ҳаргиз қабул намешавад. Зеро вақти тавба — ҳангоми ҳаёт будан аст, на ҳангоми ҳузури марг ва дидани азоб. Ва ҳангоме ки марг фаро мерасад ва онҳо ҳақиқатро мебинанд, дигар тавбаашон фоида намедиҳад. Ин гуна одамон ҳамон гумроҳони воқеӣ ҳастанд, ки аз роҳи рост — роҳи Худо — берун рафтаанд ва дар гумроҳӣ қарор гирифтаанд.

Баъзе муфассирон гуфтаанд, ки ин оят дар бораи яҳудиён нозил шудааст: онҳо ба Мӯсо имон оварда буданд, аммо баъд ба Исо кофир шуданд ва сипас ба Муҳаммад (с) низ кофир шуданд ва ҳамин тавр куфри худро афзуданд. Тавбаи онҳо дар вақти ҷонканӣ қабул намешавад ва онҳо дар гумроҳии худ устувор мемонанд.

Фоидаҳо:

Ин оят ба мо меомӯзад, ки тавба вақти муайян дорад ва то зинда ҳастем бояд ба сӯи Худо баргардем.
Имон неъмати бузург аст ва бояд онро то охири умр нигоҳ дорем ва аз куфр ва гумроҳӣ эҳтиёт кунем.
Худованд одил аст ва ҳеҷ касро бе ҳикмат ҷазо намедиҳад; касе ки роҳи ҳақро дониста ва ба он имон оварда, сипас аз он рӯй гардонд, худро гумроҳ кардааст.
Ин оят моро ташвиқ мекунад, ки ҳарчи зудтар ба сӯи Худо тавба кунем ва аз умри худ барои некӣ истифода барем, зеро фурсатҳо зуд мегузаранд.
Ислом дини раҳмат аст ва дарро барои тавбакунандагон боз мегузорад, то даме ки ҷон ба ҳалқум нарасидааст.

📜 Оят 88-92 — Сураи Аль Имран

88خَالِدِينَ فِيهَا لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ

Абадӣ дар лаънат бимонанд ва аз азобашон кам нашавад ва мӯҳлаташон надиҳанд,

89إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ وَأَصْلَحُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

магар онон, ки аз он пас тавба кунанд ва ислоҳ шаванд, зеро Худо омурзанда ва меҳрубон аст!

90إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بَعْدَ إِيمَانِهِمْ ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَّن تُقْبَلَ تَوْبَتُهُمْ وَأُولَٰئِكَ هُمُ الضَّالُّونَ

91إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ فَلَن يُقْبَلَ مِنْ أَحَدِهِم مِّلْءُ الْأَرْضِ ذَهَبًا وَلَوِ افْتَدَىٰ بِهِ ۗ أُولَٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ وَمَا لَهُم مِّن نَّاصِرِينَ

Онон, ки кофир шуданд ва кофир мурданд, агар бихоҳанд, ба андозаи ҳамаи замин тилло диҳанд ва хештанро аз азоб бозхаранд, аз онҳо пазируфта нахоҳад шуд. Барояшон азобе дарднок аст ва онҳоро ҳеҷ ёваре нест.

92لَن تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ۚ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

Некиро дарнахоҳед ёфт, то он гоҳ ки аз он чӣ дӯст медоред, инфоқ (нафақа) кунед. Ва ҳар чӣ инфоқ мекунед, Худо ба он огоҳ аст.

← Оят 89 📖 Аль Имран Оят 91 →

Аль ИмранФеҳристи Қуръон

200Оят

MedinanRevelation

90Оят

Тарҷума — Аль Имран 90

Сураи Аль Имран Оят 90 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Тавбаи касоне, ки пас аз имон овардан кофир шуданд ва…

Сураи Оят 90/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 88–92. Ба Тоҷикӣ: Русский.