Sura Al-Imran — Werset 94

Znaczenie słów:

• iftarā – wymyślił kłamstwo, zmyślił, oszczerstwo.
• al-kadhib – kłamstwo, fałsz.
• az-zālimūn – ci, którzy wyrządzają krzywdę samym sobie, przekraczają granice.

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Allah – Wszechmogący i Wzniosły – ustanowił jasny dowód przeciwko Żydom, którzy zaprzeczali prawdzie o tym, co było dozwolone, a co zakazane, i po tym, jak wyjaśnił im, że wszystkie te zakazy istniały już w Torze przed Jakubem (Pokój z nim), a on sam nie uczynił niczego zakazanym poza tym, co Allah uczynił zakazanym – a także po tym, jak uczynił im znanym, że wszystkie pokarmy były dozwolone dla synów Izraela, z wyjątkiem tych, które Jakub sam sobie zakazał, zanim została zesłana Tora – ta właśnie Tora, którą oni czytają i która jest w ich rękach, świadczy o prawdziwości tego.

Ktokolwiek więc po tym wszystkim – po ustanowieniu dowodu i ukazaniu prawdy – nadal wymyśla kłamstwa przeciwko Allahowi, przypisując Mu to, czego On nie powiedział, i twierdząc, że Allah uczynił zakazanym to, czego nie uczynił zakazanym – tacy ludzie są prawdziwymi niesprawiedliwymi. Są to ci, którzy wyrządzają krzywdę samym sobie, ponieważ odrzucili prawdę po tym, jak stała się dla nich jasna, i wybrali fałsz zamiast niej. Nie są oni uczciwi w swoim postępowaniu ani wobec siebie, ani wobec innych, ponieważ świadomie trzymają się kłamstwa, mimo że znają prawdę.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Werset ten uczy nas, że wymyślanie kłamstw przeciwko Allahowi jest jedną z najcięższych form niesprawiedliwości i krzywdy – a największym takim kłamstwem jest przypisywanie Allahowi praw, których On nie ustanowił, lub zakazywanie tego, co On uczynił dozwolonym.
2. Werset ten podkreśla, że dowód i jasność prawdy muszą być ustanowione, zanim ktokolwiek zostanie obwiniony – a ci, którzy odrzucają prawdę po jej poznaniu, są gorsi niż ci, którzy nie znali jej wcale.
3. Werset ten ostrzega nas przed ślepym naśladowaniem tradycji przodków lub zwyczajów, które są sprzeczne z Księgą Allaha – ponieważ prawda ma pierwszeństwo nad wszelkimi zwyczajami i tradycjami.
4. Werset ten ukazuje sprawiedliwość islamu, który opiera się na wiedzy i dowodzie, a nie na ślepym naśladownictwie – oraz zachęca nas do poszukiwania prawdy i trzymania się jej, nawet jeśli sprzeciwia się ona naszym pragnieniom.
5. Werset ten uczy nas, że niesprawiedliwość wobec samego siebie jest najgorszym rodzajem niesprawiedliwości, ponieważ człowiek, który zna prawdę i ją odrzuca, szkodzi przede wszystkim swojej własnej duszy – a Allah jest Bogaty i nie potrzebuje niczego od swoich stworzeń.