Аль Имран · 94/200
Тарҷума Транслитератсия — Сураи Аль Имран
فَمَنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ۝٩٤
Famanif taraa `alal laahilkaziba mim ba`di zaalika fa ulaaa`ika humuz zaalimoon
📖 Ба Тоҷикӣ
Аз он пас ҳар кӣ бар Худо дурӯғ бандад, аз ситамкорон аст.

M Mishary Rashid Alafasy ✓
M Mahmoud Khalil Al-Husary ✓
A Abdurrahman As-Sudais ✓
M Mohamed Siddiq Al-Minshawi ✓
A Abdul Basit Abdul Samad ✓
A Ali Al-Hudhaify ✓
A Ahmed ibn Ali al-Ajamy ✓
A Abu Bakr Ash-Shaatree ✓
M Muhammad Ayyoub ✓
A Abdullah Basfar ✓
A Abdullah Al-Juhani ✓
M Maher Al Muaiqly ✓
0:00
0:00
📜

Тарҷума — Tafsir

  1. Маънои калимаҳо:

— «افترى»: дурӯғ сохт, барбод дод, ба худ нисбат дод.

— «الكذب»: дурӯғ, суханони ноҳақ.

— «الظالمون»: ситамгарон, золимон, касоне ки аз ҳадди худ мегузаранд.

  1. Тафсири оят:

Пас аз он ки ҳақиқат равшан гардид ва далелҳо баён шуданд, ҳар касе ба Худованд дурӯғ бандад ва чизеро ба Ӯ нисбат диҳад, ки Ӯ нагуфтааст, ё ҳароме ё ҳалоле бар хилофи фармони Ӯ муқаррар кунад, пас чунин касон ҳамон ситамгаронанд. Ин оят дар заминаи он фармон омадааст, ки Яъқуб (алайҳис-салом) баъзе чизҳоро бар худи худ ҳаром карда буд, на аз ҷониби Худо. Вақте ин ҳақиқат дар Таврот равшан шуд, дигар барои касе баҳонае намемонад, ки ба Худо дурӯғ бандад. Ҳар ки баъд аз ин равшаниву ҳуҷҷат боз ба дурӯғгӯӣ идома диҳад, ӯ ба худи худ зулм кардааст, зеро ҳақро тарк намуда, роҳи норостро ихтиёр кардааст. Чунин шахс на аз инсоф аст ва на аз адолат, балки дар зумраи золимон қарор мегирад.

  1. Фоидаҳои ин оят:

— Инсон бояд пас аз равшан шудани ҳақиқат ба он гардан наад ва аз ҷидал ва дурӯғгӯӣ дурӣ ҷӯяд.

— Нисбат додани сухани ноҳақ ба Худованд гуноҳи бузург ва зулм аст.

— Ҳар кас ҳақро донад ва ба он амал накунад, ба худи худ зулм кардааст.

— Ин оят моро тарбия мекунад, ки дар дин бояд аз далелҳои равшан пайравӣ кунем, на аз гуфтаҳои беасос.

— Ҳақиқати дин осон ва равшан аст; касе ки ба он бовар кунад ва амал намояд, аз золимон нахоҳад буд, балки аз роҳи рост пайравӣ мекунад.



📜 Оят 92-96 — Сураи Аль Имран

92لَن تَنَالُوا الْبِرَّ حَتَّىٰ تُنفِقُوا مِمَّا تُحِبُّونَ ۚ وَمَا تُنفِقُوا مِن شَيْءٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ
Некиро дарнахоҳед ёфт, то он гоҳ ки аз он чӣ дӯст медоред, инфоқ (нафақа) кунед. Ва ҳар чӣ инфоқ мекунед, Худо ба он огоҳ аст.
93۞ كُلُّ الطَّعَامِ كَانَ حِلًّا لِّبَنِي إِسْرَائِيلَ إِلَّا مَا حَرَّمَ إِسْرَائِيلُ عَلَىٰ نَفْسِهِ مِن قَبْلِ أَن تُنَزَّلَ التَّوْرَاةُ ۗ قُلْ فَأْتُوا بِالتَّوْرَاةِ فَاتْلُوهَا إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ
Ҳамаи таъомҳо бар банӣ-Исроил ҳалол буд, ғайри онҳо, ки пеш аз нузули Таврот Исроил бар худ ҳаром карда буд. Бигӯ: «агар рост мегӯед, Тавротро биёвареду бихонед».
94فَمَنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ مِن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ
Аз он пас ҳар кӣ бар Худо дурӯғ бандад, аз ситамкорон аст.
95قُلْ صَدَقَ اللَّهُ ۗ فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ
Бигӯ: «Худо рост мегӯяд. Дини ҳанифи Иброҳимро пайравӣ кунед ва ӯ аз мушрикон набуд.
96إِنَّ أَوَّلَ بَيْتٍ وُضِعَ لِلنَّاسِ لَلَّذِي بِبَكَّةَ مُبَارَكًا وَهُدًى لِّلْعَالَمِينَ
Нахустин хонае, ки барои мардум бино шуда, ҳамон аст, ки дар Макка аст. Хонае, ки ҷаҳониёнро сабаби баракат ва ҳидоят аст!
Аль ИмранФеҳристи Қуръон
200Оят
MedinanRevelation
94Оят

Тарҷума — Аль Имран 94

Сураи Аль Имран Оят 94 - Хондан, Гӯш кун, Тарҷума, Тоҷикӣ : Аз он пас ҳар кӣ бар Худо дурӯғ бандад, аз…

Сураи Оят 94/200 — Сураи Аль Имран آل عمران (Medinan). Хондан Гӯш кун Тарҷума (Тоҷикӣ). Гӯш кун: Сураи Аль Имран Гӯш кун, Сураи Аль Имран Тарҷума, Сураи Аль Имран mp3, Сураи Аль Имран pdf. Оят 92–96. Ба Тоҷикӣ: Русский.





Қуръони Карим


Monday, September 28, 2026

Don't forget us in your sincere prayers