Suurah Al-Ahzaab — Aayad 59

Macnaha ereyada:

• Jalaabiib (waxa weeye: jamac) — asturaad ama maryo weyn oo haweenku isku dahaadhaan, oo ka saraysa dharka iyo xijaabka.
• Yudnina — waxay hoos u riddaan oo isku soo dhaadhiciyaan.

Tafsiirka:

Nabiyow, waxaad u sheegtaa haweenkaaga, gabdhahaaga, iyo dhammaan haweenka mu'miniinta ah inay isku soo dhaadhiciyaan asturaaddooda (jalaabiibka) oo ay ku dahaadhaan madaxooda, wejigooda, iyo laabtooda markay baxaan guryahooda ama ay joogaan meel ay joogaan rag ajnabi ah. Tani waxay u tahay ilaalinta sharaftooda iyo dhawrista xijabkooda.

Waxaa jirta sabab kale oo muhiim ah: markay haweenku sidaas yeeeshaan, waxaa lagu gartaa inay yihiin haween hur ah oo dhawrsoon, oo aan loo ekayn addoommo ama haween aan la dhawrin. Markaas rag xun-xun ahi kuma dhibaateeyaan mana ku xumeeyaan hadal ama ficil. Haddii ay iska daayaan asturaadda, waxaa laga yaabaa in qaar xun-xun ay ku qaldaan oo ay dhibaateeyaan, laakiin markay xijabka dhawraan, way ka nabadgalaan.

Eebbe waa dambi dhaaf badane, naxariis badane. Wuxuu u dhaafaa kuwa toobad keena waxa horey u dhacay, wuxuuna u naxariistaa addoomadiisa markuu u caddeeyo waxa xalaal ah iyo waxa xaaraam ah.

Faa'iidooyinka laga qaato aayadda:

1. Xijabka iyo asturaadda waa amar Eebbe, ma aha caado dadka, waana qayb ka mid ah diinta Islaamka.
2. Haweenka mu'miniinta ah waxay ku leeyihiin sharafta iyo izzada inay dhawraan xijabkooda, taasoo ka dhigaysa inay yihiin kuwo la ixtiraamo oo laga ilaaliyo dhibka.
3. Xijabku waa ilaalin, ma aha xayiraad; wuxuu u furan yahay haweenka jidkii nolosha oo nadiif ah oo ammaan ah.
4. Eebbe waa dambi dhaaf badane, naxariis badane; haddii qof gaf ka yimaado, toobadku waa furan yahay, mana uu ku xannibanayn naxariistiisa.
5. Diinta Islaamku waxay u danaynaysaa nadiifinta bulshada iyo ilaalinta sharafta dadka, gaar ahaan haweenka.