سوره صافات — آیه 101

معانی کلمات:

• بَشَّرْناهُ: به او مژده دادیم و خبر خوشی به او رساندیم.
• غُلام: پسر جوان، فرزند پسر.
• حَلِیم: بردبار، خویشتندار و دارای حلم و صبر.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه میفرماید که دعای حضرت ابراهیم علیهالسلام را اجابت کردیم و او را به فرزند پسری مژده دادیم که در بزرگسالی دارای خلق و خوی بردباری و حلم خواهد بود. این فرزند، اسماعیل علیهالسلام است که خداوند او را اینگونه توصیف کرده است. مژده دادن به این فرزند، خود نشانهای از اجابت دعای ابراهیم بود که از خداوند فرزندی صالح و شایسته طلبیده بود. این بشارت نه تنها خبر از تولد فرزند میداد، بلکه خبر از بقا و رشد او تا سنی میداد که به صفت حلم و بردباری شناخته شود. بنابراین، این آیه بیانگر لطف و کرم خداوند به پیامبرش ابراهیم است که در پیری، فرزندی چنین نیکو و بردبار به او عطا کرد.

فواید و پیامهای آیه:

• این آیه نشان میدهد که خداوند دعای بندگان صالح خود را اجابت میکند و به آنها پاداشی فراتر از انتظارشان میدهد؛ ابراهیم فرزندی خواست و خداوند فرزندی بردبار و صالح به او عطا کرد.
• صفت «حلم» (بردباری) از برترین فضایل اخلاقی است که خداوند آن را مایه افتخار و ستایش پیامبرش قرار داده است؛ این ما را ترغیب میکند که در زندگی خود بردباری و خویشتنداری را پیشه کنیم.
• بشارت الهی به ابراهیم نشان میدهد که امید به رحمت خداوند هرگز نباید قطع شود، حتی در سن پیری و پس از سالها انتظار؛ زیرا خداوند قادر است در هر لحظهای گرهگشای کار بندگانش باشد.
• این آیه محبت به پیامبران و خاندان آنها را در دل زنده میکند و نشان میدهد که چگونه خداوند با نیکان و صالحان رفتار میکند؛ این امر ما را به پیروی از راه آنان و تقوا پیشگی تشویق میکند.