სურა ას-საფათი — აია 101

და თქვა მან [მოციქულმა იბრაჰიმმა]: «მე მივდივარ ჩემს უფალთან (იქ, სადაც თავისუფლად შევძლებ მის მსახურებას), და ის დამადგენს [სწორ] გზას». (და ასე გადასახლდა იგი შამში).

(შემდეგ მან ალლაჰს მიმართა): «უფალო ჩემო! მომმადლე შთამომავლობა, (რომელიც იქნება) მართალთაგანი!»

და როცა მან [ისმაილმა] მიაღწია (ისეთ ასაკს), რომ (უკვე) შეეძლო სიარული და შრომა მასთან ერთად, უთხრა [იბრაჰიმმა]: «ო, შვილო ჩემო! ჭეშმარიტად, მე ვხედავ სიზმარში (გამოცხადებას), რომ გწირავ შენ მსხვერპლად [ალლაჰისთვის], მაშ, შეხედე, რას ფიქრობ ამაზე». მან [ისმაილმა] თქვა: «ო, მამაჩემო! გააკეთე, რაც შენ გიბრაძანა (ალლაჰმა); (და) აღმომაჩენ, თუ ალლაჰი ინებებს, მომთმენთაგან» .

და როდესაც ორივენი [იბრაჰიმი და მისი ვაჟი ისმაილი] დაემორჩილნენ [ალლაჰს] და [იბრაჰიმმა] დააწვინა იგი შუბლით მიწაზე [იმისთვის, რომ მსხვერპლად შეეწირა ალლაჰისთვის],