Sura As-Saffat — Werset 117

Znaczenie słów:

• Ātaynāhumā – obdarowaliśmy ich obu (Mojżesza i Aarona).
• Al-Kitāb – Księga, czyli Tora.
• Al-Mustabīn – jasna, oczywista, wolna od niejasności i wątpliwości.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący wspomina w tym wersecie Swoją łaskę okazaną Mojżeszowi i Aaronowi (pokój z nimi obojgiem). Obdarował ich obu Księgą – Torą, która była jasnym i oczywistym objawieniem, zawierającym światło, wskazówki oraz szczegółowe prawa i nakazy. Była to księga, która nie pozostawiała miejsca na wątpliwości co do prawdy, ponieważ jej treść była klarowna i zrozumiała dla tych, którzy poszukiwali właściwej drogi. Tora wyjaśniała granice tego, co dozwolone, i tego, co zakazane, oraz zawierała mądrość Bożą, która prowadziła ludzi do prostego, niezakrzywionego szlaku – drogi islamu, czyli całkowitego poddania się Bogu. Dzięki tej Księdze Mojżesz i Aaron mogli prowadzić swój lud, wzywając go do jedności Boga i sprawiedliwości. Bóg zachował także dla nich dobre wspomnienie i piękną pochwałę wśród późniejszych pokoleń, co jest dowodem Jego szczególnej łaski i uznania dla ich wysiłków.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ukazuje, że Bóg obdarza Swoich proroków tym, co potrzebne do prowadzenia ludzi – objawieniem i mądrością. To dowód Jego troski o ludzkość.
2. Podkreśla znaczenie Ksiąg objawionych jako źródła światła i prawdy, które prowadzą człowieka do szczęścia w życiu doczesnym i wiecznym.
3. Uczy nas, że prawda Boża jest jasna i dostępna dla każdego, kto szczerze jej poszukuje – nie ma w niej sprzeczności ani niejasności.
4. Przypomina, że dobre imię i trwała pamięć można zyskać jedynie przez służbę Bogu i Jego stworzeniom, tak jak uczynili to Mojżesz i Aaron.
5. Zachęca nas do doceniania daru, jakim jest Koran – ostatnia Księga objawiona – i do czerpania z niego wskazówek, które prowadzą do prostego szlaku islamu.