සූරා අස්-සාෆ්ෆාත් — ආයාත් 117

වචනාර්ථ:

* الْكِتَابَ: ග්‍රන්ථය (මෙහිදී තව්රාත් ග්‍රන්ථය අදහස් වේ)

* الْمُسْتَبِينَ: ඉතා පැහැදිලි, කිසිදු අපැහැදිලි බවක් හෝ ව්‍යාකූලත්වයක් නොමැති, ධර්ම කාරණා සහ විධානයන් ඉතා පැහැදිලිව විස්තර කරන ග්‍රන්ථය

අර්ථ විවරණය:

මෙම ආයාතයේදී අල්ලාහ් තආලා තම නබිවරුන් වන මූසා සහ හාරූන් (ඔවුන් දෙදෙනාටම ශාන්තිය අත්වේවා!) ගැන සඳහන් කරමින් පවසන්නේ, අපි ඔවුන් දෙදෙනාටම ඉතා පැහැදිලි වූ ග්‍රන්ථය ලබා දුන් බවයි. එනම් තව්රාත් ග්‍රන්ථයයි. එය අල්ලාහ්ගේ නියෝග, තහනම් කිරීම්, සීමාවන් සහ ධර්ම විධානයන් ඉතා පැහැදිලිව විස්තර කරන ග්‍රන්ථයක් විය. එහි කිසිදු අපැහැදිලි බවක්, ව්‍යාකූලත්වයක් හෝ සැකයක් ඇති කරන කරුණු නොතිබුණි. එය ඔවුන් දෙදෙනාටම ලබා දීමෙන් අල්ලාහ් ඔවුන්ව ඍජු මාර්ගය වන ඉස්ලාම් ධර්මය වෙත මෙහෙයවීය. තවද, ඔවුන් දෙදෙනාටම පසුව පැමිණෙන පරපුරු අතරේ යහපත් ප්‍රශංසාව සහ යහපත් සිහිවටනය ද ඉතිරි කළේය.

උපදේශ සහ පාඩම්:

* අල්ලාහ් තම නබිවරුන්ට ග්‍රන්ථ පහළ කර ඔවුන්ව ගෞරවයට පත් කළ අයුරු දැක්වේ. මෙයින් පෙනී යන්නේ අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම මිනිසුන්ට ලැබෙන උතුම්ම ත්‍යාගය බවයි.

* අල්ලාහ් පහළ කළ ග්‍රන්ථ පැහැදිලි සහ අවබෝධ කර ගැනීමට පහසු වන අයුරින් පහළ කරන ලද ඒවාය. එබැවින් ඒවා අධ්‍යයනය කර ඒවායේ විධානයන් අනුගමනය කිරීම අපගේ යුතුකමකි.

* අල්ලාහ්ගේ ග්‍රන්ථය අනුගමනය කරන අයට අල්ලාහ් ලෝකයේදී යහපත් කීර්තියක් සහ ප්‍රශංසාවක් ලබා දෙයි. එය ඔවුන්ගේ යහපත් ක්‍රියාවන්ට ලැබෙන ලෞකික ප්‍රතිඵලයකි.

* අල්ලාහ්ගේ මඟ පෙන්වීම සහ ග්‍රන්ථය ලැබීම මිනිස් ජීවිතයේ උතුම්ම භාග්‍යයකි. එය අපව අන්ධකාරයෙන් ආලෝකය කරා, අයහපතින් යහපත කරා ගෙන යයි.